Alpe d’HuZes 2015

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Alpe d’HuZes 2015
jun 132015
 

Alpe d’HuZes 2015 zit er op. We bedanken iedereen die ons team Climb4Hope en daarmee de strijd tegen kanker in welke vorm dan ook heeft gesteund. Hierbij een verslag van de koersweek en de vakantieweek die we er na vierden.

C4H  150602_07

Zaterdag 30 mei

Nadat we vrijdag de auto in hadden gepakt, reden we zaterdagochtend rond half 3 weg. In de buurt van Roermond was een omleiding wegens gesloten tunnels maar verder ging alles vlot. De mevrouw in ons dashboard hadden we verteld de snelste route te nemen en hoe dan ook leidde ze ons door hartje Luik. Daar liepen nog wat stappers op straat wat wel grappig was om te zien. Zoals een duidelijk aangeschoten dame die kushandjes achterom wierp en zo bijna tegen een lantarenpaal aan liep. In Luxemburg reden we een stukje binnendoor om van de snelweg af te tanken en ondertussen hadden we al drie vosjes zien lopen. We WhatsAppten per ongeluk “visjes”, onze teamgenoten in raadselen latend.

20150530_061426

Vlak voor Lyon draaiden we van de snelweg af om bij onze kennissen Marco en Monique van een korte stop, een heerlijke lunch, een geweldig uitzicht en goed gezelschap te genieten. Daarna moesten we even zoeken door Lyon omdat er een afsluiting was. We kwamen in een tunnel waarin verkeer om onduidelijke redenen van de linkerbaan moest. Maar de meesten reden door en rechts was ook geen plek, dus als je in Frankrijk bent; doe als de Fransen!

20150530_123119

Toen we op Camping La Cascade in Bourge d’Oisans aankwamen, aan de voet van de klim naar Alpe d’Huez, was het 28 graden Celsius. Mooi weer om de tent op te zetten op plek 205. We zetten de tent in het hoekje want er zou ook nog een bestelbus bij op komen. In het dorp kochten we voor Jenniek een rompertje van de Tour de France. Een tijd later kwamen Edgar en Jannie ook aanrijden met de caravan. We hebben geholpen met de voortent, nog even in het zwembad van de camping gelegen en later bij onze eigen tent een Bever noodrantsoen genuttigd. Prima voer!

Zondag 31 mei

Het was deze dag erg mooi weer. De voorspelling voor maandag was minder, dus besloot Aafke deze dag de Alpe op te fietsen. Hank liep een eind mee met het fototoestel en werd in de buurt van de derde bocht opgepikt door Ed en Jannie.

150531_095

Boven haalden we de startnummers voor donderdag en keken we wat rond. Daarna gingen we weer naar beneden. Terwijl Ed en Jannie verder gingen met inrichten, gingen wij nog wat fietsen. Maar omdat Hank toch wat harder wilde dan Aafke, is hij een stuk vooruit gegaan en later troffen we elkaar weer in Bourge d’Oisans. Na een ijsje zijn we via een omweg samen terug naar de camping gefietst.

20150602_165925

Maandag 1 juni

Deze dag kwamen Petra, Marion en Annemarie in de bestelbus aanrijden. Nadat iedereen wat geïnstalleerd was, hebben we bij de Alpe d’HuZes winkel bij het startplein gekeken. Hier werden we een pet voor Aafke en soft shell jack voor Hank rijker en een paar euro voor het goede doel armer. Even later heb ik samen met Edgar nog een rondje in het dal de benen los gefietst. Niet te gek, Energie sparen voor donderdag maar wel een beetje in vorm blijven/komen. De dames deden de verkenningsklim tot bocht 15.

150601_031

Daarna weer lekker naar het zwembad. We belden nog even naar Franeker, waar mem haar verjaardag vierde. ’s Avonds aten we in het dorp bij La Romanche. Hank nam een menuutje en twijfelde bij het dessert enorm tussen een Creme Brulee en een Dame Blanche. De warmte won.

Dinsdag 2 juni

Deze dag zijn we met twee auto’s naar boven gereden. Daar wat rond gekeken en weer in de Alpe d’HuZes shop gekeken. Petra regelde een kaars voor in bocht drie. En we schreven hartekreten en lazen andere met natte ogen. De tissues stonden op de tafels.

150602_33

Bij een wielerwinkeltje kocht Hank een Alpe d’Huez bandana voor donderdag. Beneden in het dal was hij onvindbaar. We fietsten samen nog een rustig rondje, bakten een paar pannenkoeken bij de tent en aten later pasta bij de caravan. In het dorp haalden we op een terras nog lekker ijs en toen was het bedtijd.

Woensdag 3 juni

Dit was de dag voor het bijprogramma van Alpe d’HuZes; Alpe d’HuZUS. Een dag voor de vrijwilligers. Corina had hier ook zullen lopen, maar wegens persoonlijke omstandigheden waren zij en haar familie in Nederland gebleven. Aafke en Jannie liepen voor de deelnemers uit samen omhoog en net voordat de weg werd afgesloten, ging Hank er met de auto achteraan. Onderweg natuurlijk de nodige foto’s maken en boven moesten we wachten tot we weer omlaag mochten.

150603_041

Dus weer even de Alpe d’HuZes winkel in en daar o.a. nog een pot speciale verf gehaald waarmee je op de weg mocht schrijven. En bij de wielerwinkel opnieuw een bandana. Vanwege het weer had Alpe d’HuZes ze ook al afgeprijsd maar Hank kocht ‘m toch liever in het zwart van Alpe d’Huez.  Bij kennissen van Wout, die op de camping buurman van de C4H caravan is, kregen we een sponsje want er waren geen kwasten meer. Zo konden we toch op de weg schrijven. Van Wout kopen we nog zijn boek dat bijna uit komt en waarin hij schrijft over al zijn sportieve activiteiten in combinatie met zijn ziekte. Sowieso hoor je bij Alpe d’HuZes veel aangrijpende en inspirerende verhalen. Het voelt als één grote familie. Iedereen heeft een reden om daar te zijn en helpt elkaar. Zo nemen wij nooit lifters mee, behalve op de Alpe.

150603_102

Op de terugweg hebben we bocht 3 beschreven en eenmaal beneden waren Jenniek, Arno, Riëtte en Celine ook gearriveerd. Wij fietsten met z’n tweeen nog naar het stuwmeer van Allemont en terug. Daarna gingen we weer lekker naar het zwembad.  ’s Avonds liftte Aafke naar de boven om de herdenkingsdienst bij te wonen. Hank  maakte op dat moment zijn fiets, kleding en voeding klaar voor de koersdag. De rest was al eerder naar boven gegaan. Helaas was het er erg vol en was er buiten geen goed geluid bij de extra schermen dus kwam iedereen al op tijd weer beneden.

20150603_154908

Ondertussen hadden ze bij de caravan onze event-shelter opgezet die we thuis op het laatste moment maar in de auto hadden gegooid. Het was een hele warme avond en nacht. Het was erg warm in de tent en ook hetgeen komen zou, leverde een slechte, korte nachtrust op.

Donderdag 4 juni

Iets over half drie ging de wekker en tegen half vier stond Hank behoorlijk vooraan aan de start in het dorp Bourge d’Oisans. Hij wilde vroeg starten omdat het die dag erg warm zou worden. Het was toen al zo’n 18 graden. Dit is het verslag van zijn dag vanaf Facebook:

AHU3334

Team Climb4Hope is aanvankelijk ontstaan rond Petra die een vuist wilde maken tegen die rotziekte die haar haar man, onze zwager, af nam. Natuurlijk had elk teamlid ook andere mensen in gedachten. Kanker raakt iedereen en daarom telt elke euro die vandaag bijeen gewandeld en gefietst werd. Doneren aan KWF via ons team kan tot ergens oktober trouwens.

We hebben allerlei acties gehouden. Van high tea tot beautydag, een optreden van een popkoor tot een natuurwandeling. Plus veel veilingen en talloze donaties. Dank aan iedereen hiervoor. De teller staat nu op ca. 15.000 euro voor de strijd tegen kanker.

En zo vertrokken we dus naar Frankrijk. Helaas moest één teamlid door persoonlijke omstandigheden afzeggen. De twee teamondersteuners bedwongen ook de Alp. Aafke eerst op de fiets en daarna lopend met Jannie. Zelf heb ik heel bewust mijn krachten gespaard met wat ritjes in het dal. In totaal had ik trouwens in 2015 ca. 2700 km gefietst en was ik 6.5 kilo afgevallen in voorbereiding hierop.

20150604_033618

Vanochtend vertrok ik ca. half 4 naar de start. Het zou een hete dag worden dus ik wilde zo vroeg mogelijk kilometers maken. Om half 5 mochten we los vanuit het dorp. Bij de camping (aan de voet van de klim, wilde ik mijn jas afgeven. Maar mijn voet wilde niet uit het klikpedaal dus viel ik om. Toen ik later nog een foto wilde maken, gebeurde dat bijna weer. Er bleek 1 schroefje uit het spd plaatje van m’n linkerschoen verdwenen waardoor het plaatje dus niet draaide als ik los wilde. Ik heb toen het andere schroefje extra strak vast gezet en later beneden een schroefje uit m’n reserveschoenen geleend. Verder was dat de enige stop en was ik redelijk vlot boven. De afdaling was zoals het hoort de beloning van de klim en Aafke en Jannie waren en nog.

Even iets gegeten. Schoenreparatie dus, en de donkere glazen in de bril. De MonkeyLectric en andere lampjes van de fiets gehaald en de armwarmers achtergelaten. Met nieuw gevulde bidons de tweede klim. Een enkele korte pauze maar ook redelijk snel boven.

Beneden ook de beenwarmers uit gedaan. Even rustig aan een bekertje instant noodles, de bidons vullen en op voor klim 3. Ik kon toen toch wel merken dat het ietsje minder ging. Moest wat vaker en langer stoppen en het begon al warm te worden. Boven stonden Jannie en Jenniek en zo bij de finish.

DSC_0547

Aafke trof ik op de weg naar beneden.

150604_070

Eenmaal afgedaald heb ik tijd genomen om weer te herstellen want het was aardig op. Ik heb even lekker gedouched en gegeten en rustig in de schaduw gelegen. Ik hoopte dat het na 15.00 ietsje minder heet zou worden. Had totaal geen zin meer in de vierde klim maar ik wist dat het er nog inzat, en opgeven is geen optie. Jacob had ook geen zin in z’n chemo’s en operaties en ook hij gaf niet op. Dus de heteluchtoven in gefietst. Waar mogelijk schaduw gezocht maar dan kwam je soms ook langs een wand die pure hitte afstraalde. Toch doorgezet met naar mijn idee meer en langere pauzes en toch met exact dezelfde tijd als rit 3 boven waar Aafke me op stond te wachten.

150604_113

Toen weer afgedaald, vanaf halverwege hier en daar extra voorzichtig vanwege regen en een natte weg. Bij de caravan wat recovery poeder gekregen, gedouched en nu rust. Aafke komt er net aan dus we gaan zo wat eten.

wpid-screenshot_2015-06-04-18-26-22-1.png

Edgar fietste in z’n eerste #ad6 maar liefst 3x naar boven. Petra, Marion en Annemarie liepen knap 2x omhoog. Dit was het optreden van team Climb4Hope in Frankrijk. Er staan nog een paar acties op stapel en de veilingen moeten afgerond dus jullie horen nog van ons!

Aafke had deze dag samen met Jannie en de jeugd ook de dames en Edgar boven zien komen.

150604_089

150604_100

We aten die avond patatjes met kipnuggets bij het zwembad op de camping. Wat in het Facebook verslagje mist, is nog dat de laatste rit vooral last van buikpijn had, door de warmte, de inspanning en alle sportvoeding. Vandaar niet echt veel trek.

Vrijdag 5 juni

We beginnen deze ochtend met een was draaien en te drogen hangen. We hadden de auto daarvoor een eindje van de bomen gezet zodat we twee waslijnen konden maken naar de dakrail.

20150605_090347

Dan een wandeling vanaf de waterval naast de camping omhoog. Op een gegeven moment volgden we de stroom, misten we blijkbaar een afslag en waren we dus een beetje verdwaald. Maar het was wel mooi naast het water, tot we op een gegeven moment echt niet verder konden.

150605_017

Dan maar recht omhoog, wat niet echt een pad was maar het leek er op dat we niet de eersten waren die aldus besloten. Boven vonden we het pad weer en wat het prima te doen. Vanaf La Garde aan de andere kant van het water gingen we recht omlaag over een trail waarmee we alle Alpe d’Huzes bochten afsneden. Dat was korter en mooier dan langs de weg lopen. Hierna zochten we verkoeling in het zwembad en ’s avonds gingen we met z’n allen eten bij La Romanche. Apart dat het daar helemaal vol was en mensen stonden te wachten op een tafel terwijl uitbaters van andere terrassen in de deur stonden te kijken waar hun klanten bleven. We zagen Nederland live verliezen van de USA en helaas was de creme brulee op toen we het dessert bestelden.

Zaterdag 6 juni

Vandaag werd Riëtte 18. Opa’s Kunstgebit, die op het veldje van de caravan stonden, bracht haar een serenade.

20150606_080029

Deze ochtend vertrokken achtereenvolgens het dames wandelteam van C4H, de kids en Ed en Jannie met de caravan. Hiermee eindigde voor ons de koersweek en ons verblijf op La Cascade. We waren zelf ook al gepakt dus reden naar Allemont. Op FB door een shorttrack-kennis aanbevolen en pas later ontdekten we dat het maar een goede 10 kilometer verderop was. Camping Le Grand Calme was een eenvoudige, rustige camping met prachtige staanplaatsen. Wij denken dat we met plek 116 het mooiste plekje hadden; half onder de bomen en pal naast een stroompje. We zetten de tent op met de event shelter er met een klein stukje overlap voor, en maakten kennis met onze overburen Allan en Gladys; een gepensioneerd stel uit Engeland.

150606_25

Toen de tent stond, zijn we om het stuwmeer gefietst en wilden we daarna vanuit Allemont village naar Bourge d’Oisans voor een ijsje. We dachten lang hoog te blijven maar goed asfalt werd redelijk asfalt, slechter asfalt, geen asfalt en soms keien waar we moesten afstappen. We moesten zelfs onder een omgevallen boom door.

20150606_132506

De weg omlaag bleek vervolgens een bospaadje waarover we met de fiets op de schouder moesten afdalen. De twee wandelende dames die we tegen kwamen, keken dan ook raar op. Maar beneden lag weer een weg en toen hebben we toch nog in Bourge d’Oisans dat ijsje gehaald. Inmiddels dik verdiend. Het was wel een mooie avontuurlijke route. We aten die avond bij een pizzeria vlakbij de camping. We deelden een pizza en een bak sla.

150606_26

Hier bestelde Hank het drinken:  “Une bière s’il vous plait”, waarop Aafke aanvulde: “für mir auch bitte”!

Zondag 7 juni

We hadden bij de VVV geïnformeerd en zijn toen via Bourge d’Oisans het dal van de Romanche uitgereden tot La Berarde. Maar eerst een wandeling naar Lac Lauvitel. Een mooie klim over keien met veel groen, bloemen en water en bovenaan een prachtig bergmeer.

20150607_102154

Ook mürmeltiere die hier marmotten heten. Op de weg naar beneden kwamen we een expeditie met ezels tegen, bepakt met duikspullen. Ze leken wat te zwaar beladen en we vonden het eigenlijk best zielig. Wel een prachtige wandeling!

150607_054

Hierna bezochten we een toeristisch bergdorpje Venosz maar het was siësta daar dus uitgestorven. Wel een leuk plekje en we moesten vanaf de Parkeerplaats door een kleine overstroming naar het dorp. Een of twee dorpen verderop hebben we op een terrasje een taartpunt met cola light gehad en daarna reden we verder het dal uit.

150607_198

Een smalle weg langs aardige afgronden maar dat is wel leuk en mooi. Bij één tegenligger paste het op centimeters.

150607_243

Op de terugweg keken we bij rafting en namen we ons voor dat de volgende dag te doen. We haalden in de Spar bij Allemont wat eten dat we ’s avonds bij de tent opbakten.

Maandag 8 juni

Bij het halen van broodjes bij de Spar, vroeg en kreeg Hank tegen een borg een winkelmandje mee. Stuk touw er aan en in het stroompje naast de tent gezet en zo hadden we een perfecte koelkast.

150608_63

Toen vertrokken we naar het raften, zo’n 30 km. verderop. We waren de enige twee dus hadden ze alle tijd en aandacht voor ons. We besloten eerst met een Hydro Speed te gaan en daarna een kleine raft: de Hot Dog. We kregen een heel dik surfpak aan en instructie. We konden bij de Hydro Speed kiezen voor de sportieve of iets rustigere start maar je kent ons. Dus sprongen we nog voor de stroomversnelling de Romanche in en lag Aafke al meteen op de kop.

150608_14

Maar daarna ging het prima en was het leuk in het best wel woeste water. De gids kayakte achter ons aan en voor ons uit. De dag ervoor hadden ze een groep en was er ook een fotograaf maar nu niet. Dus iemand die er ook bij hoorde, heeft met onze Powershot wat mooie plaatjes geschoten. Bij de  Hot Dog hadden we deze in een waterdichte zak (we gebruikten de Ortlieb Rack Pack van de fietsvakantie op dat moment als waszak, en die lag achterin de Toyota) meegegeven in een waterdichte ruimte in de kayak. Bij een grote waterval stopten we en maakten we foto’s bij en onder het geweld. Je waaide gewoon weg door de kracht van het water.

150608_25

150608_49

Na het raften konden we douchen en omkleden. Hank had de racefiets achterin de Toyota liggen dus hij  fietste terug. De afdaling was lekker (max. 72,5 kmh) maar aan het eind werd het nog even pittig tegen de wind in.

150608_62

We hadden onderweg nog afgesproken in Bourge d’Oisans maar de ijsboer had middagpauze. Dan maar wat pannenkoeken bakken bij de tent.

Dinsdag 9 juni

Tijd voor een relatieve rustdag. Op advies van de overburen reden we met de auto een leuke route. Mooie landschappen en ook veel bloemenvelden.

150609_014

In totaal zo’n 130 kilometer rustig touren, inclusief een passerende schaapskudde.

150609_063

Terug bij de camping konden we het toch niet laten en zijn we ondanks de warmte zo’n 10 km. het stuwmeer rond gewandeld.

150609_105

En na het eten deden we nog een klein rondje.

Woensdag 10 juni

Deze dag fietsen we een werkelijk prachtige route. Vanaf de camping gingen we omhoog via Villard Reculas naar Huez en dan de bekende klim naar Alpe d’Huez.

B87615

Na een broodje hamburger (wel verdiend!) deden we een iets andere afdaling dan de bekende van de vorige week. We kwamen wel weer op die afdaling uit en bij La Garde zijn we deze keer in de afdaling linksaf geslagen om weer te gaan klimmen. Over een smal weggetje gingen we langs een enorme afgrond en dan via Auris weer naar Bourge d’Oisans.

20150610_132436

Zien jullie Aafke linksboven fietsen?

20150610_133039

Na een welverdiend ijsje op het vaste adres fietsten we door naar de camping in Allemont. Zo’n 68 km. en 3100 hoogtemeters in de benen dus al met al weer goed ons best gedaan. Dus hadden we geen zin meer in koken. In La Romanche eerst gevraagd of er wel creme brulee was en daarna daar gegeten. We hadden daar voor ook nog bij de Casino o.a. after sun gehaald en bij Griffe nog twee foto’s van onze klim samen gekocht.

Deze dag arriveerden nog twee Nederlandse dames met twee hondjes op de camping. Best aardig hoor, maar waarom ga je op een lege camping in hemelsnaam strak naast ons staan….?

Donderdag 11 juni

Na een fietsdag was het tijd voor weer een wandeldag. Op advies van de lokale VVV werd het Lac Belladonne. Eerst zo’n 7 km. omhoog slingeren vanaf de camping naar een Parkeerplaats in de middle of nowhere (Cotteysard of zoiets) en vanaf daar omhoog lopen. Het eerste stuk was minder. Lastig lopen in de warmte door een saai naaldbos. Na een hutje werd het open en mooi. De alpenrozen kleurden perfect bij het Icebreaker shirt dat Aafke aan had.

150611_114

Ook veel andere bloemen, rotsen, sneeuw en bovenaan een mooi bergmeertje en watervallen tussen de hoge bergpieken. Wat een groots natuurlandschap. Geweldig!

150611_083

We zagen nog een gems lopen over een sneeuwveld en daarna ging het weer omlaag. Het was een wandeling van zo’n 5 uur in de mooie bergwereld van de Franse Alpen.

150611_067

Tegen het einde was Hank het naaldhout zo vreselijk zat dat hij vooruit is gelopen en de auto vast met de ramen open in de schaduw had staan toen Aafke er ook aan kwam. Het was 28 graden Celsius dus we hebben eerst maar eens op een terras in de schaduw een lekkere ijsbeker genomen.

150611_125

We bakten op de camping nog een paar pannenkoeken en deelden er ook twee met de overburen. Zij hadden op ons aangeven met hun Landcruiser ongeveer dezelfde route gereden als wij de dag ervoor hadden gefietst en ze vonden die zo mooi dat ze voor ons elk een blikje cider mee hadden genomen.

De pizzeria in het dorp bleek gesloten dus ons voornemen om voor 7 euro spaghetti bolognese te eten, kon niet worden waargemaakt. Dan bij de tent zelf maar het laatste Bever noodrantsoen klaar maken, maar toen zagen we ineens op een parkeerplaats een pizzaboer in een bestelbus.

150611_138

Dat was dus makkelijk én lekker. De camping had wifi bij de receptie dus zijn we daar nog even heen gelopen. We zagen dat het die nacht zou beginnen met wat regen en na een korte droge periode de volgende ochtend de rest van de dag met bakken uit de lucht zou komen. We zouden zaterdag naar huis reizen maar hadden niet veel zin een dag in de regen te wachten om de tent nat in de auto te gooien dus zijn we in de schemer gaan pakken. De event shelter kon in ieder geval droog ingepakt en ook vrijwel alle bagage lag al in de auto toen wij op één oor gingen.

Vrijdag 12 juni terugreis

Rond kwart over zes begonnen we de tent af te breken. Het had licht geregend dus helemaal droog lukte niet. De overbuurman kwam ook de caravan uit en bood ons koffie aan. Erg aardig! Hank bracht om 7 uur de koelkast (winkelmandje) terug naar de Spar en haalde er nog een baguette. Ondertussen rekende Aafke bij de receptie uit wat we nog moesten betalen. We probeerden rond 07.20 nog de campingbaas te bellen of we konden afrekenen maar kregen een antwoordapparaat. Toen hebben we het bedrag maar in een envelop gedaan en de rekensom met toelichting er op geschreven. We stuurden er nog een mailtje overheen dat de envelop in de brievenbus lag en zo reden we tegen half 8 uit Allemont weg. Het was even druk bij Grenoble en bij Lyon maar uiteindelijk viel dat ook wel mee.

20150612_114517

Nog onderweg kregen we mail terug van de camping dat het allemaal prima was zo. We wisten met 40 km. reserve het tankstation in Luxemburg te halen. Het was de hele weg tegen de 30 graden. In Luik was het 32 graden en kregen we een beste bui over ons heen waarmee het ineens 19 graden werd, maar in Maastricht was het alweer 33 graden. We deden nog even een boodschapje bij kennissen in Apeldoorn en waren rond kwart voor 7 thuis.

Terugblik

Het was een mooie koersweek vol bijzondere momenten, ontmoetingen en emoties. We hebben het als team gedaan met steun van heel veel mensen en bedrijven. Dank allemaal daarvoor! Op dit moment naderen we het bedrag van € 16.000 voor de strijd tegen kanker.

20150531_122749

Na de koersweek hebben we samen een hele mooie week gehad met prachtig weer en leuke dingen. Het weer zat ook geweldig mee. We haalden Dukky op die het bij Cornelis en Ingrid prima naar zijn zin heeft gehad, en de Panda bij Mark die deze weken in Enschede zomerijs heeft. We gaan nu uitkijken naar de thuiskomst van Anke. De vakantie zit er op maar gelukkig hebben we nog een hele zomer voor ons en de boot klaar liggen. En voor wie alle foto’s van deze twee weken wil zien:

Terugblik 2014

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Terugblik 2014
dec 192014
 

De laatste donkere dagen in december 2014. Tijd om terug te blikken op alweer een bijzonder jaar. Of is niet eigenlijk elk jaar bijzonder? We proberen elke dag al bijzonder te maken. Ook in 2013 maakten we een jaaroverzicht. Dat jaar eindigde verdrietig met het overlijden van onze zwager Jacob. Het gemis van Jacob, dat door Petra en de kinderen natuurlijk nog veel intenser beleefd wordt dan door ons, speelt nog steeds een grote rol in 2014. Voor ons gaat het leven verder, terwijl dat voor hen stil voelt te staan. Het is ook voor ons moeilijk daar mee om te gaan. Er zijn momenten dat je je bijna schuldig voelt dat wij gelukkig zijn en ook andere dingen hebben, omdat we soms merken dat Petra hierdoor des te harder voelt wat ze mist. Het is daarom, om haar steun te geven en om met duizenden anderen een vuist te maken tegen kanker, dat we volgend jaar weer naar Alpe d’Huzes gaan. Petra had ooit gezegd dat ze daar aan mee wilde doen en nu ze zover is, gaan wij mee. Ons team heet Climb4Hope, we hebben al de nodige acties gehad om geld bijeen te krijgen en al jullie steun daarbij is meer dan welkom! Wat dit jaar ook speelde, waren de chemo’s van heit. Gelukkig slaan ze goed aan en schieten alle waardes met sprongen de goede kant op. Zo zie je maar dat er met geld voor onderzoek en ontwikkeling goede dingen gedaan worden.

NK shorttrack 2014

Verder draaide ons leven vooral weer om ons gezin, waarbij we dit jaar meer dan ooit allemaal onze vleugels uitsloegen. Nooit eerder waren we allemaal op zoveel verschillende plaatsen zo ver van thuis. Maar laten we beginnen bij een mooi moment in januari 2014. Het Nederlands Kampioenschap shorttrack in Amsterdam waar zowel Mark als Anke individueel prima reden en waarop ze beide met hun relayteam van SCThialf Nederlands Kampioen werden. Mark bij de heren senior en Anke bij de meisjes junioren. We konden na afloop pas laat weg vanwege de dopingcontrole van Mark en op de terugweg moesten we bij HaJe in de polder erg lang op ons eten wachten. Maar twee Nederlands Kampioenen in huis was best bijzonder.

Steinach 2014

Mooi was ook dat we in 2014 voor het eerst sinds lange tijd weer eens samen met z’n allen op wintersport konden. Mark’s wedstrijdseizoen zat er op tijd op dus hij mocht met ons mee naar Steinach. Het was echt fijn dat we weer eens als gezin samen de pistes op konden en we troffen het met weer en sneeuw. Genieten dus! Toen het voorjaar kwam, fietsten we ook met z’n allen de Duin- en Bollentocht, de Tecklenburg Rundfahrt en met pinksteren de Elfstedentocht. Hoewel we ons bij de eerste opdeelden in de mannelijke en de vrouwelijke helft van ons gezin, hoewel bij de tweede Mark samen met Koen in dezelfde tijd zo’n 60 kilometer extra reden en ook de Elfstedentocht in verschillende ploegen gefietst werd, waren we goed bezig samen! O ja, en via een veilingsite hadden we ook twee keer twee overnachtingen voor twee personen in Winterberg bemachtigd dus daar hebben we ook nog lekker met z’n viertjes gemountainbiked.

Steinach 2014

Voor Anke stond 2014 vanaf het voorjaar vooral in het teken van haar HAVO eindexamen en voorbereidingen op haar AFS jaar naar Amerika. En in het teken van haar rijbewijs dat ze direct na haar verjaardag in één keer haalde.  Tijdens één van de laatste ijstrainingen had ze een enkelblessure opgelopen en samen met alle exameninspanningen zorgde dat voor een kleine achterstand toen ze de trainingen weer helemaal kon oppakken. Maar het was de moeite waard. Als ze van een examen thuis kwam en de punten optelde, maakten we ons soms wat zorgen maar ze is uiteindelijk met een heel fraaie cijferlijst geslaagd. Ze heeft ondanks dat ze al geslaagd was een herexamen gedaan en daarmee haar eindcijfer maar liefst twee punten opgehaald. Dat was een instelling die ons als ouders extra trots maakte. En met haar HAVO diploma op zak, stond niets haar vertrek naar Amerika meer in de weg! Voor haar afscheid organiseerden we een grote barbecue in onze tuin. Perfect weer, een grote opkomst en prima eten dus dat was zeer geslaagd.

140812_30

Op dinsdag 12 augustus gingen we met ons gezin nog een keer lekker uit eten bij de Otterskooi en daarna nam Anke voor een jaar afscheid bij opa en oma. Dat dit hard aan kwam merkten we al in de auto het laatste stukje naar huis. Maar verrassing! Daar zaten haar beste vriendinnen in onze woonkamer om er nog een leuke laatste avond van te maken en haar de volgende dag mee naar Schiphol te brengen. En een dag later was het zover. Zo lang naar toe geleefd en dan laat je ineens je 17-jarige dochter los om voor een jaar naar Amerika gaan. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en zien we op haar blogs alleen maar prachtige belevenissen en hoe ze op elke foto straalt. Dat maakt het loslaten een stuk makkelijker. We zijn dankbaar dat ze in de familie Bosman in Oak Brook zo’n fijne gastfamilie heeft gevonden en dat Anke zelf ook alle kansen helemaal aangrijpt om er een prachtig jaar van te maken.

Biketrip to Steinach

Op de terugweg van Schiphol kon Tineke met de andere meiden mee dus zaten we samen in de auto te constateren dat het eigenlijk prachtig weer was om te fietsen. We hadden gepland om een dag later weg te gaan maar hebben thuis toch snel de laatste dingetjes geregeld en zijn nog rond de middag vertrokken op onze fietstocht naar Steinach am Brenner. In 12 dagen fietsen we 1140 km, 8593 hoogtemeters om op ons vaste adres aan te komen en na een dagje relatieve rust ook nog 113 kilometer ( 2353 hm) tot in Bozen/Bolzano Italië om van daar met de trein terug naar Steinach te rijden. Het was een prachtige ervaring en we hebben ons doel bereikt. Het was mooi fietsen door het landschap dat we bijna alleen vanaf de Autobahn kennen en lekker relaxed om niks te plannen en wel te zien waar de dag ons brengt. En we deden het fijn samen dus we kunnen maar weer trots zijn op elkaar. We hebben de fietsen en een deel van de bagage in Steinach laten staan en zijn voor een prikkie met Transavia van Innsbrück naar Eindhoven gevlogen.

Texas 2014

Onze fietsvakantie bleken we precies gepland te hebben in de periode dat het in Nederland slecht weer was. En aangekomen in Oostenrijk werd het daar eindelijk mooi weer. Weer thuis in Nederland begon daar de zomer weer dus we kunnen wel stellen dat we qua weer heel veel geluk hebben gehad deze zomer. Het jaar 2014 was sowieso een goed jaar voor onze zonnepanelen. We maakten thuis weer wat mooie boottochtjes en net toen Aafke weer aan het werk was gegaan kwam woensdagavond dat ene WhatsAppje uit Texas. Jamye: “Hey, can you call me?” Donderdag tegen middernacht lokale tijd parkeerden we de huurauto in Terry Street, George West. Vrijdag was de condoleance en op zaterdag namen we definitief afscheid van een heel bijzondere vrouw in ons leven. Norma Williams, in 1985/86 de AFS gastmoeder van Aafke en sinds die tijd een deel van onze familie, granny voor Mark en Anke. We zijn dankbaar dat we het konden redden om haar de laatste eer te bewijzen en te merken dat we ook echt als deel van de familie gezien worden. Aafke tussen de twee zussen op de eerste rij. Hank tussen de mannen van de familie als drager van de kist. Het was ook apart op een paar 100 kilometer langs Anke te vliegen. En dat terwijl Mark op dat moment in Spanje fietste. We hebben onze belevenissen van een hectische week opgeschreven in dit blog.

Oktoberfest München 2014

Niet al te lang na deze reis vertrokken we alweer, maar deze keer gepland. We hadden via een veilingsite voor een redelijk bedrag een arrangement naar het Oktoberfest in München bemachtigd. We vertrokken iets eerder naar Warmensteinach in Beieren waar we via weer een andere veilingsite voor bijna niets twee nachten een hotelkamer wonnen. Zo waren we vast een beetje in de buurt. Na twee dagen daar rond gekeken te hebben, beleefden we het enige echte Oktoberfest. In dirndl en lederhose vielen we niet op in de Hofbrautent. Het was boeiend om zo’n groots en traditioneel feest een keer in het echt te ervaren. Een dag later reden we naar Tirol om onze fietsen op te halen die daar nog in de kelder van Christa stonden. We maakten er nog een mooie dag van op de fiets het Gschnitztal uit tot de Laponesalm en weer een dag later reden we, op Hank’s verjaardag, weer naar huis. De fietsen achterop.

Steinach

Vanaf hier pakten we na een hectische zomer het gewone leven weer op. Wel een stuk rustiger trouwens dan al die jaren voor de zomer, waarin we vrijwel elke avond naar een training reden. Aafke is weer aan het werk. Hank weer op zoek naar klussen in de crisistijd. Anke haar leven in Oak Brook en Mark het zijne op de ijsbaan. Mark die overigens aan zijn studie Werktuigbouw is begonnen en inmiddels verkering heeft met Freya. Het is een leuk stel samen. Na een paar mooie oefenwedstrijden begon het echte shorttrackseizoen voor Mark met de Invitationcup.  Na geweldig goede trials, zat het echter op het hoofdtoernooi niet mee. Penalties horen bij het risico van een rijder die er voor gaat, maar met een Penalty op de 1000 en op de 500 meter haal je geen punten voor het Nederlandse klassement dat belangrijk is voor de Worldcups. Gelukkig toch de aanwijsplek gekregen voor Salt Lake City en ook naar Seoul maar een volgende kwalificatie toch maar iets calculerender rijden misschien, ook al is dat niet je stijl.

Mark Invitationcup 2014 - day 1

Het hele jaar heeft Hank wat kleinere losse opdrachten gedaan voor verschillende opdrachtgevers. De interimmarkt ligt helaas redelijk op zijn gat. Dan komt er toch aan het  einde van het jaar een telefoontje van Yacht. Over een klus in Groningen, en zo begon Hank half november weer aan een leuke opdracht bij DUO. Het is fijn om weer met het vak bezig te kunnen zijn en weer meer invulling aan de dagen te kunnen geven dan de vaatwasser uitruimen, de was ophangen en de aardappels schillen. Hopelijk het begin van weer een nieuwe periode na een erg lastige tijd.

Nu, aan het einde van het jaar kijken we ook weer vooruit naar 2015. Het jaar waarin Anke eind juni of begin juli weer thuis komt, maar het zal niet dezelfde dochter zijn. Ze zal in de kern het plezierige, hulpvaardige en enthousiaste meisje zijn dat op 13 augustus op het vliegtuig stapte. Maar ze zal ook een stuk volwassener, zelfverzekerder en zelfstandiger zijn. Ze neemt een heel jaar vol ervaringen mee in haar leven en kan dus niet meer dezelfde zijn. Ze zal gegroeid zijn als persoon, en dan bedoelen we hopelijk niet al te zeer in de breedte. Dat zal even wennen zijn maar bovenal ook fijn dat ze er weer is. Het jaar begint met het NK voor Mark en hopelijk nog mooie wedstrijden daarna. Het EK shorttrack is dit seizoen in Dordrecht. Wat zou het mooi zijn….. Verder gaan we in juni naar Alpe d’Huzes. Hank om te fietsen, Aafke als ondersteuner van het team. We hopen natuurlijk veel geld op te halen voor het KWF maar vooral ook dat dit moment Petra helpt bij de verwerking van haar grote verlies en om haar weg naar de toekomst weer te vinden.

Kerstkaart 2014

Wij gaan proberen ook in 2015 proberen van elke dag weer iets moois te maken samen. We hopen dat het  voor iedereen een heel mooi jaar wordt!

Natuurwandeling voor Alpe d’Huzes

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Natuurwandeling voor Alpe d’Huzes
nov 292014
 

Op maandagavond 30 maart 2015 gaan we onder deskundige begeleiding van de “Groenste man van Drenthe” Albert Kerssies een natuurwandeling maken rond Havelterberg. Ook u kunt meelopen! Deelname is minimaal € 10,00 per persoon en uw gehele bedrag gaat via ons team Climb4Hope en Alpe d’Huzes naar het KWF. Geef u op via dit formulier. Betalen kan via de actiepagina’s van Alpe d’Huzes onder vermelding van uw naam en “natuurwandeling 30 maart” en het aantal personen. Eventueel kunt u ook nog voor aanvang met gepast geld betalen.

(klik in het formulier eerst op submit, controleer dan uw aanmelding, klik dan op confirmed. U ziet dan de bevestiging van uw aanmelding en krijgt deze ook per mail)

Om bij het aanmelden allerlei meldingen rond de betaling te vermijden, hebben we het evenement in het formulier gratis gemaakt. Het is dus vanaf 10 euro p.p.

Schaapskudde

Geef je snel op. De wandeling gaat door vanaf 10 personen en de maximale groepsgrootte is 35 personen. Steun het KWF en geniet van de mooie natuur met boeiende uitleg! Blijf ook vooral onze teampagina bezoeken voor interessante veilingen en andere nieuwtjes.

Alpe d’Huzes 2015

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Alpe d’Huzes 2015
nov 202014
 

In juni 2015 gaan we met team Climb4Hope deelnemen aan Alpe d’Huzes. Hank gaat als fietser een paar keer de berg op en ik ga als teamondersteuner. Ons doel is om zoveel mogelijk geld bijeen te krijgen voor de strijd tegen kanker en om mensen die het zwaar hebben met deze ziekte een hart onder de riem te steken. Niet in het minst degenen die ons heel dichtbij staan en hun man en vader, onze zwager Jacob, moeten missen.

We hopen dat jullie allemaal ons team willen steunen. Kijk op www.climb4hope.nl waar we steeds weer nieuwe veilingen hebben lopen waarvan alle opbrengst via Alpe d’Huzes naar het KWF gaat. Ons team heeft ook een Facebook pagina.

Rechtstreeks aan ons doneren kan ook. Eén simpele klik, dan doneren via iDeal of PayPal en u steunt ons al enorm. Klik op deze link op naar onze actiepagina te gaan.

Allemaal heel erg bedankt voor jullie steun in de strijd tegen deze vreselijke, oneerlijke ziekte!

* hier de sponsorbrief van Hank

Oktoberfest

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Oktoberfest
okt 082014
 

Via Vakantieveilingen hadden we een arrangement naar het Oktoberfest in München gewonnen. We hadden daar deze zomer al rekening mee gehouden toen we na onze fietsreis naar Steinach de fietsen bij Christa hadden laten staan. Die zouden we nu ook ophalen. Omdat we zondag 5 oktober al om 12.00 in onze gereserveerde box in de Hofbrautent moesten zijn, besloten we al eerder naar Beieren af te reizen. De hotels in en rond München bleken zeker bij het Oktoberfest vrij prijzig, maar we wonnen op Hotelkamerveiling voor een prikkie twee nachten in Warmensteinach; bovenin Beieren.

Zo vertrokken we dus al op vrijdag naar Beieren. Het was de dag van de Duitse eenwording dus we hadden weinig verkeer en konden vlot doorrijden, deze keer maar eens via de Sauerlandroute. In Warmensteinach parkeerden we bij de Steinacherstüberl en toen gingen we met de bus (gratis op de gastenkaart) en met de lift de Ochsenkopf op. Daar hebben we even boven gekeken en op een overvolle uitkijktoren het uitzicht bewonderd. Toen zijn we naar beneden gelopen en terug naar het hotel gewandeld. Omdat het bovenop de Ochsenkopf vreselijk druk was, wilden we daar niet eten. We besloten om onderweg op te steken. Het restaurant had een bediening die zo onervaren was, dat het gewoon komisch was om er naar te kijken. Het duurde wel een uur voor onze simpele bestelling op tafel stond maar we zaten lekker in het zonnetje. Daarna zijn we doorgelopen, deden we in het hotel een klein tukje en hebben we ’s avonds daar gegeten. Mooie hersftkleuren trouwens.

Warmensteinach

Zaterdag zijn we maar eens met de auto op ontdekkingsreis gegaan. We kwamen uit bij het Felsenlabyrint in Luisenburg. Dat was een mooi en bijzonder stukje landschap. Voor de wandeling omhoog en weer naar beneden tussen en onder alle rotsblokken door was je zo’n anderhalf uur kwijt. Hierna zijn we in Unterwarmensteinach een paar keer met een soort kart de berg af gesjeesd en toen hebben we de zwemkleding in de tas gedaan om in Bayreuth naar een Thermen te gaan. Op de terugweg ergens gegeten en zo weer een dag goed besteed samen.

Felsenlabyrint

Zondag stonden we op tijd op om in zo’n tweeënhalf uur naar München te rijden. Het AO Hostel in München Laim was snel gevonden en we parkeerden op een paar 100 meter afstand aan de straat. We namen de reistas vast mee naar het hotel en kleedden ons om in de bagageruimte. Er liepen er al meer in Lederhose en Dirndl rond. Wij hebben een paar jaar geleden in Innsbrück een keer in een aanbieding deze kleding gekocht om op de berg mooie foto’s te maken en zo kwam de kleding weer mooi van pas.

Daarna in de S-bahn een paar stations verder uitstappen. Het was al een hele belevenis om in een hele stoet mensen waarvan de meeste in Dirndl en Lederhose naar de Wies’n te lopen. Daar was het nog niet zo druk dus zijn we eerst maar eens rond gaan lopen. Zo wisten we alvast waar de Hofbrau tent was waar we van 12.00 – 17.00 uur een gereserveerde plek hadden. We zagen het beeld van Frau Bavaria die voor Beieren staat en kregen in het reuzenrad een mooi overzicht over het enorme terrein van de Wies’n. Daarna nog een stuk over de kermis lopen en ruim op tijd de Hofbrau tent in.

Oktoberfest München 2014

De organisator had box 14 gereserveerd en daar troffen we al twee oudere heren die hun plek al hadden gevonden. Zij waren die nacht aan komen rijden. Later kwamen er mensen die eerst meenden dat ze verkeerd waren omdat wij er in vol tenue zaten maar nog weer later een aantal heren die ook in de Lederhose liepen. Ieder van ons had een waardebon voor een halve haan, twee waardebonnen voor een Mass (1 liter) bier en één van € 7,50 om nog meer eten of drinken te bestellen. We namen eerst maar eens elk een halve haan. We waren al vroeg op dus hadden we zin in eten en dat leek ons ook wel verstandig voor we aan de andere waardebonnen begonnen. Bij elke bestelling komt er trouwens een bedrag van rond de 90 cent bedieningsgeld bij de waardebon of het bedrag op.

Oktoberfest München 2014

Daarna bestelde Hank een liter bier en Aafke een liter Radler. De tweede ronde (alweer een heel eind verder) nam Hank nog een Radler en deelden we er één. De laatste kregen we niet eens op. In de tent speelde een kapel en af en toe klonk er gejoel en gejuich als er iemand op de bank ging staan om een liter bier in één keer weg te drinken. Of vrolijk boe-geroep als dat niet lukte. Toen een paar mensen de box hadden verlaten (die ook niet echt vol werd) verving de serveerster het bordje “gereserveerd” door een bordje “vrije plaatsen”. Daarna kwamen er ook andere mensen in de box en met een stel uit Philadelphia hebben we nog gezellig zitten praten. Zij gingen de volgende dag naar Amsterdam dus hebben we ze ook nog even op Giethoorn gewezen. Ondertussen kwamen ze ook steeds langs met krakelingen, lebkuchen, souvenirs, rozen, etc. Hank heeft alleen een Hofbrau T-shirt van het Oktoberfest 2014 gekocht. Er kwam ook een vrijgezellenfeestje dames langs. Zij moest allemaal dingen verkopen want anders mocht ze niet trouwen. Dat zou zielig zijn, dus heeft Aafke nu een fraaie roze string. En we gebruikten elk de waardebon van 7,50 met een kleine bijbetaling voor een bord Kaiserschmarrn.

Oktoberfest München 2014

Iets na kwart over vijf kwamen er drie man van de Security vertellen dat we de box moesten verlaten omdat die klaar gemaakt moest worden voor de volgende groep. Daarna zijn we nog even een rondje over de kermis gegaan en keken we nog even in een andere tent. Het was inmiddels behoorlijk drukker buiten. Uiteindelijk namen we maar weer de S-bahn naar het hotel. De route naar het station kende nu twee stoeten. Eén die naar huis ging en één die nog een laatste avond naar de Wies’n ging. Maar wij vonden het mooi geweest en gingen redelijk op tijd slapen. Een mooie belevenis rijker en helaas een armband met bedeltjes van Aafke armer. Die hebben we inmiddels bij het Fundburö opgegeven maar eerlijk gezegd hebben we weinig hoop dat we die weer zien.

Oktoberfest München 2014

 

OKTOBERFEST

  • 2014 ca. 6,5 miljoen bezoekers, ca. 6,5 miljoen liter bier
  • Hofbrautent:
    • Grootste tent, 85 x 62 meter
    • Inclusief balkons ca. 6870 plaatsen
    • In 2013; in 16 dagen 780.000 l. bier
    • en 92.000 halve kippen
    • en 4200 rollades
    • en 6000 Duitse worsten
    • en 2.800 spareribs

Op maandagochtend waren we al mooi op tijd wakker dus hebben we maar uitgecheckt en zijn we naar Steinach gereden. Via Garmisch. De Alpen binnen rijden, voelt als thuis komen. We dronken een kop koffie bij Christa, die we meteen een mand Hollandse lekkerheden gaven als dank voor de zomer en dat onze fietsen er mochten staan. We konden er die nacht ook slapen want het kleine appartement was vrij. We hebben meteen de winter vastgelegd want die stond nog in potlood. Daarna haalden we onze fietsen uit de kelder. In de fietstassen zat nog wielerkleding dus de wielerbroek kon weer aan. We fietsen via het mooie Gschnitztal via Trins, Gschnitz en Feuerstein naar de Laponesalm. Via de Wiesenweg heen en de Waldweg terug. Bij de Laponsalm hebben we even wat gegeten en gedronken.

Steinach

Terug in Steinach zijn we nog even langs Franz gereden maar die was niet thuis. We lieten een zak mini-stroopwafels voor hem achter en reden door naar de Brenner. Na een bezoek aan het Outletcenter reden we terug naar Steinach. Christa dronk nog een bakje koffie bij ons  en bekeek op de tablet de foto’s van de zomer. Daarna hebben we gegeten bij Platzl en gingen we redelijk op tijd naar bed.

Steinach

We hadden dinsdag de hele dag tijd dus vertrokken niet voor dag en dauw. Dus konden we bij Christa in de keuken ontbijten en ze had zelfs een taartje mét kaarsje voor Hank die jarig was. We waren in München nog 40 geschat dus daar houden we het maar op. Daarna reden we via de Fernpas naar huis. Het was best druk met wat files en wegwerk en we kwamen op ongelukkige tijden langs een grote stad als Stuttgart en door het Ruhrgebied. We reden ook redelijk rustig met de fietsen achterop en na een uur of elf rijden haalden we Dukky uit Giethoorn op. We hebben in een paar dagen weer vreselijk veel gezien en gedaan!

PS: Christa Seehauser heeft in Steinach am Brenner twee prachtige appartementen en o.a. in januari 2015 zijn nog enkele weken vrij! Tel +43 (0)5272 6778

PS: en dan komt Aafke zo weer op haar werk 🙂

Bier

Alpe d’Huzes – Climb4Hope

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Alpe d’Huzes – Climb4Hope
sep 102014
 

In 2015 ga ik als ondersteuner van team Climb4Hope mee naar Alped’Huzes. Ons doel is om minimaal 20.000 euro in te zamelen voor de strijd tegen kanker. Het team bestaat uit naaste familieleden, vrienden en bekenden die lopend of fietsend de berg op gaan en mensen die het team ter plekke ondersteunen. Daarnaast sluiten steeds meer mensen en bedrijven aan die ons willen helpen bij het maken van publicitaire middelen, met fondsenwerving, door te doneren, door veilingen aan te bieden, te bieden op veilingen, enzovoorts.

Kanker is een vreselijke ziekte. Het kan iedereen overkomen en de strijd is meestal oneerlijk. De perspectieven van mensen die de diagnose gesteld krijgen, zijn de afgelopen decennia sterk verbeterd. Door onderzoek, kennis delen en ontwikkeling kan er steeds gerichter en beter behandeld worden. Maar nog steeds overlijden er teveel mensen aan deze vreselijke ziekte dus is er nóg meer geld nodig. Alpe d’Huzes heeft de laatste jaren tientallen miljoenen euro’s opgeleverd voor kankeronderzoek. Ik werk hier dus ik graag aan mee om tenminste iets te kunnen doen tegen deze rotziekte.

Iedereen kent in zijn of haar omgeving wel iemand die met kanker te maken heeft (gehad). Ik ook en hoe dichter bij het komt, hoe harder het je raakt. Het is meer dan een diagnose en behandeling. Het is angst, woede, verdriet en vooral onmacht. Voor degene die het overkomt maar ook voor iedereen die dichtbij deze persoon staat. Het is een mengeling van mooie momenten die je heel bewust samen beleeft en zware teleurstellingen als het weer snel bergafwaarts gaat.

Team Climb4Hope zijn we met zijn allen: de deelnemers, de supporters en iedereen die helpt het sponsorbedrag bijeen te krijgen. Alpe d’Huzes gaat voor mij echter niet alleen over geld inzamelen voor het KWF. Het is de beleving samen. Het is ook het signaal afgeven aan mensen die met kanker te maken hebben dat ze niet alleen staan. Dat we meeleven, dat ook wij boos en verdrietig zijn. Dat ook wij ons machteloos voelen en het enige doen dat we kunnen doen: er zijn voor de ander en in actie komen om anderen voor de toekomst meer hoop te geven. Ik vind het belangrijk niet stil te blijven zitten , maar te zorgen dat er nog meer geld gestoken kan worden in onderzoek, kennisdelen en ontwikkeling van medicijnen en therapieën.

C4H

Daarom vraag ik iedereen in mijn omgeving om samen met ons de strijd tegen kanker aan te gaan en de mensen die het nodig hebben steun te geven. Dit kan door te doneren, te sponsoren, te bieden op veilingen of door zelf veilingitems aan te bieden. Maar je kunt ook zelf acties te bedenken en organiseren, ons tips en adviezen geven of gewoon een helpende hand bieden. Door samen met ons in actie te komen en mee te leven, maar ook naasten te gedenken, fijne herinneringen te koesteren en dit alles breed te delen. Ik hoop dat veel mensen zich rond ons team verzamelen. Hierdoor kunnen we nog meer geld bijeen brengen. Hoe meer mensen, hoe groter onze vuist tegen kanker en onze arm om de schouder van zij die het nodig hebben.

Fietsreis naar Steinach

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Fietsreis naar Steinach
aug 302014
 
  • 1140 km
  • 8593 hoogtemeters
  • 12 dagen
  • Op dag 14 + 113 km / 2353 hm tot in Bozen/Bolzano Italië

Wij hadden dit jaar het plan opgevat om op de fiets naar Oostenrijk te gaan. Woensdag 13 augustus 2014 brachten we eerst Anke naar Schiphol voor haar jaar met AFS in de USA. Omdat we al mooi op tijd thuis waren en het prachtig weer was, besloten we op de terugweg van Schiphol om het geplande vertrek van donderdag naar voren te halen en maar meteen te gaan fietsen. Hier een verslag met helemaal onderaan een paar evaluerende opmerkingen in het algemeen en m.b.t. onze voorbereiding zoals vermeld op deze pagina.

DAG 1 (13 augustus): Wanneperveen – Zutphen 89,3 km / 69 hm 

Terug van Schiphol snel omgekleed en wat gegeten. Dukky naar Giethoorn gebracht en toen een goede halve dag gefietst. Toch maar vandaag gegaan omdat het zulk mooi weer was. In het begin voelde Hank z’n scheenblessure weer opkomen dus het zadel nog maar eens een stuk omhoog gezet. Dat hielp. Daarna zakte de blessure weg en deze kwam niet meer terug gelukkig.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We hebben de Hanzeroute grotendeels gevolgd. In Deventer aten we pannenkoeken en spraken we neef Berry die toevallig tegenover op het terras zat. Hij bleek maandag getrouwd te zijn. Daarna zijn we doorgefietst en bij Zutphen maar eens naar onderdak gezocht. Dankzij Mark kregen we een paar telefoonnummers van Vrienden op de Fiets want hun site werkt niet op de mobiel. Deze is veel te zwaar gebouwd voor mobiel gebruik. Er moet toch iemand zijn die ze een mooie app kan maken? Prima overnacht bij mevrouw Inge. 

(Wanneperveen – Blauwe Hand – Zwartsluis – Hasselt – Zwolle – Windesheim – Wijhe – Olst – Deventer – Gorssel – Zutphen  * overnachting Vrienden op de fiets mevrouw Inge)

 

Dag 2 (14 augustus): Zutphen – Rheinberg 109,8 km / 188 hm

Het eerste stuk namen we niet de kortste maar wel de mooiste route. Bij Emmerich zijn we de Rijn overgegaan. Hier hebben we ook even de regenjas aangedaan maar die kon even later alweer uit. Vlak langs Kernwasser Wunderland van Henny van der Most gereden en kort daarvoor hadden we nog elk een flinke appel bij een appeltuinder gekocht. Daarna was Garmin even de weg kwijt. Die wilde ons spookrijdend de Autobahn op laten fietsen. Hierdoor kwamen we niet lekker volgens de eigen route op de geplande Limesroute uit. Dan maar de kaart er bij gepakt en op de Garmin naar Xanten gefietst. Dat ws een leuk stadje en we hebben hier prima gegeten op het terras voor een slager.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Even goed op Garmin gekeken en toen kwamen we weer precies op Limes uit. Onderweg zijn we maar eens over slapen na gaan denken. Vlak voor Rheinberg hebben we via www.hotelscombined.com best voordelig hotel Rheintor kunnen boeken en 5 minuten later stonden we al op de stoep. Prima voor elkaar, mét bad en nog steeds óp de route.
Onderweg in Wehl hebben we nog even een paar schoenen van Aafke op de post naar huis gedaan want Hank meende dat ze de ene mee wou maar ze had zelf de andere al in de bagage gedaan. En het moet allemaal mee….  

(Zutphen – Bronkhorst – Doesburg – Wehl – Kilder – Zeddam – Emmerich – Grieth – Xanten – Rheinberg * overnachting Hotel  Rheintor)

 

Dag 3 (15 augustus): Rheinberg – Keulen 100,9 km / 114 hm

Deze dag hebben we alles gehad van zon tot regen maar het was allemaal best te doen. Eerst hebben we de Limes route gevolgd. Deze was mooi maar je bleef slingeren zonder dat je het gevoel had dat je iets opschoot. In Neuss hebben we nog even wat gegeten op een mooi terras en daarna hebben we maar even de navigatie op kortste weg Keulen gezet om toch even wat meters richting de eindbestemming te maken. Ook best leuk fietsen. Daarna pakten we toch nog weer een stuk Rijnoever-fietspad. Onder een Rijnbrug hebben even geschuild voor een flinke bui en daar maar een broodje gegeten. Hier stonden ook twee Nederlandse dames te schuilen die Limes fietsten.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Bij Dusseldorf zijn we Aafke’s neef Kees nog tegen gekomen. We hadden ‘m even gebeld of we in de buurt waren maar hij zat aan de andere kant van de Rijn dus kwam hij onze kant maar op. Hij had ook nog lekkere appels mee. Bij Düsseldorf stond er een circus op het fietspad dus zijn we langs de olifanten en kamelen door gefietst. In Neuss hebben we op een terrasje iets gegeten. Aan de rand van Keulen hebben we een hotel gepakt. Hier is het nog voordeliger dan in Keulen zelf en we hadden ook al goed 100 km gefietst. Aafke vroeg bij het hotel naar een kamer en we kregen de kamer voor een fietsersprijs. Later kwamen er nog mensen met fietsen maar voor hen was geen plek. Terwijl we niet het idee hadden dat het hotel vol was. “Mann kann nicht jeder nehmen” zei de eigenaresse toen Hank het er over had. Bij de Pennymarkt schuin tegenover het hotel hadden we nog een blikje bier gehaald en Milchreis. Een noodrantsoen op ons gasstelletje gemaakt en opgegeten. Grappig was nog even dat Aafke haar shirt even buiten uit hing en er toen twee kleine snoepjes, meegenomen uit het vorige hotel, naar beneden op straat vielen. Dus twee jongens op straat hebben dat in een paar keer gooien weer bij Aafke weten te krijgen.

(Rheinberg – Moers – Uerdingen – Duisburg – Düsseldorf – Neuss – Dormagen – Merkenich *overnachting Hotel Garni Merkenich/Keulen)

 

Dag 4 (16 augustus): Keulen – Koblenz 113,8 km / 502 hm

We begonnen met een lekker ontbijt. De eigenaresse van het hotel zat in de ontbijtzaal de krant te lezen, er bediende iemand en toen kwamen er nog twee vrouwtjes binnen. Typetjes waarbij  we het idee kregen dat we in een volkstoneel waren beland. Grappig! Maar verder prima gegeten en we mochten een chocobroodje meenemen voor onderweg. Een paar kilometer op weg kregen we wat regen maar na Keulen kon de regenjas alweer uit. In Keulen hebben natuurlijk even bij de Dom gekeken en via de brug met alle hangsloten gingen we de Rijn over. Ons slotje moet er ook nog ergens hangen van een jaar of drie geleden. Verderop bij de eerste druppels regen waren we net aan koffie toe dus onder een parasol en het genot van koffie een flinke stortbui op een terras afgewacht (in Libur of in Ranzel). Daarna werd het steeds mooier. Qua weer maar ook qua fietsen. Het Ruhrgebiet lag achter ons en we gingen  mooi de Rijnoever langs. GPS routes hebben we gelaten voor ze waren. Gister hadden we met de kaart plaatsnamen op een briefje geschreven en dat ging heel prima.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We moeten nog maar eens een keer op Garmin cursus want ergens begrijpen we elkaar slecht. Het zal wel aan ons liggen dat we iets verkeerd doen. We hadden tracks gedownload en die in Basecamp als route opgeslagen en dan geëxporteerd maar we kregen alleen een roze lijn te zien vol met blauwe punten zonder dat we goed konden zagen waar we waren en zonder dat ‘ie ons ging navigeren alsof je een bestemming in toetst. Het schijnt dat je de route eerst nog moet opschonen maar daarvoor was het nu te laat.
Maar met de wind in de rug, veel zon en mooie wolkenluchten zijn we lekker opgeschoten. Aafke heeft wat last van haar achterste dus die heeft op een gegeven moment haar neopreen overschoen op haar zadel gelegd. Morgen maar weer haar Castelli fietsbroek aan ipv die van STGiethoorn. En Sudocrem. Kilo’s Sudocrem.
We vermaken ons prima! Bonn had een mooi plein waar we even een MC-kipburger haalden en een milkshake. Later hebben we in Andernach bij een slagerij nog iets gegeten. Hank had bij Urmitz nog op hotelscombined gezocht en via de naam van een ander hotel dat op een bord langs de Rijn stond, een voordelig hotel gevonden. Dus geboekt. Maar dat was in Urzig. Toevallig dat ze daar ook een hotel met iets met “Traube” hebben en dat de plaatsnamen wat op elkaar lijken. Maar toen hij de mobiel op navigeren zette, bleek het 5 kwartier met de auto. Dus direct geannuleerd. Kregen we mail van booking.com met 38 euro annuleringskosten, maar nadat we het hadden uitgelegd, kregen we een paar dagen later mail terug dat we die niet hoefden te betalen. We vonden kort daarna een prima onderdak in Gasthaus Rheintal, net aan de rand van Koblenz.

(Merkenich – Keulen – Porz – Niederkassel – Bonn – Brohl/Lützig – Namedy – Andernach – Urmitz – Koblenz/Kesselheim *overnachting Gasthaus Rheintal)

 

Dag 5 (17 augustus):  Koblenz – Niederolm 98,9 km / 1024 hm tot eten plus 9,1 km / 28 hm tot hotel 

Het eerste deel van Strava was tot aan het eten en daarna kwam http://app.strava.com/activities/181569785 want tijdens het eten was de mobiel per ongeluk even uit gegaan. Totaal hebben we vandaag dus 108 km gefietst.
Omdat de bakker niet eerder kwam, konden we in hotel Rheintal aan de rand van Koblenz pas om half 9 eten. Toen hebben we maar eerst de fietsen klaar gezet met alle bagage er weer op, toen ontbijt en dan fietsen. Een Duitse fietser die alleen was, hebben we maar bij ons aan de ontbijttafel uitgenodigd. Wel zo gezellig. Vandaag zijn we ‘m een paar keer nog tegen gekomen. In Koblenz zijn we even kort door de Altstadt gefietst en bij de Deutsche Ecke onder toeziend ook van Keizer Willem I gezien hoe de Moezel in de Rijn stroomt. Apart om te zien hoe die twee kleuren water eerst niet vermengen.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Daarna gingen we de Rijnoever af. Op een gegeven moment zijn we maar gestopt met kastelen op de foto zetten. Het was vandaag droog maar minder zon dan gister en een stevig windje, overwegend tegen. Onderweg hebben we een paar keer groepje Amerikanen op de ATB getroffen en op een gegeven moment ook twee lange stukken lekker bij hen in de groep gaan zitten. Dat vonden zij wel leuk en wij wel prettig. Boppard was echt een mooi stadje. Hier hebben we ook samen de twee stuks appeltaart gegeten die we gister onderweg alvast hadden gekocht omdat het vandaag zondag was.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Bij Bingen zijn we van de Rijn afgebogen om “Reitsma’s route” te volgen en zo een hele slinger bij Mainz af te snijden. De doorsteek binnendoor is landschappelijk ook mooi met een beetje klimmen en dalen. Lastig is wel om te beslissen of je Reitsma’s route precies volgt of dat je op de plaatsnamen en wegwijzers rijdt. Bij gebruik van het routeboekje (dat we in de vorm van foto’s op de mobiel hadden gezet, moet je spoorzoeken om geen afslag te missen maar de fietsbewegwijzering is ook niet helemaal op orde hier. Dus hebben we ook een flinke klim door een nieuwbouwwijk gemaakt om ergens tussen wijnranken en fruitbomen te stranden. Maar zo zie je wel meer dan je anders had gezien.
Rond de 100 km. zijn we gaan eten. Het duurde vreselijk lang voor het op tafel stond. In die tijd hebben we op de mobiel een hotel gezocht via hotelscombined.com maar toen Hank 1 x weg klikte en opnieuw keek, was een hotel op de route ineens van 65 naar 85 euro gegaan. Stupid cookies. Daar doen we dus niet aan mee. Dat zal ze leren! Dus dan maar gewoon nog een dorpje verder fietsen en gewoon kijken. We slapen nu wel ietsje duurder dan ons voornemen maar het werd ook al later en het was mooi geweest voor vandaag.  Lekker douchen en Sudocrem time. De wificode op de kamer doet het maar op één mobiel tegelijk dus hebben we een andere code uit de lege kamer naast ons geleend. Morgen bereiken we met een paar km de Rijn weer dus wordt het weer makkelijker navigeren. We weten niet of de doorsteek nu echt veel winst opgeleverd heeft, maar het was ook wel leuk door de heuvels naast het rivierdal te fietsen.

(Koblenz – Brey – Boppard – Bad Salzig – St. Goar – Trechtingshausen – Bingen – Gau/Algesheim – Ingelheim – Grosswinterheim – Niederolm *overnachting Hotel Becker)

 

Dag 6 (18 augustus):  Niederolm – Otterstadt 98,2 km / 329+ hm

Vandaag totaal 98.2 km. We wilden eigenlijk nog 10 km. verder tot Speyer maar Otterstadt kwam qua hotel beter uit. Vanochtend na 10.3 km. (zie http://app.strava.com/activities/181834337 ) was de mobiel uit gegaan en op 19.48 km (fietscomputer) kwamen we daar achter. Inmiddels zijn de contactpunten van de mobiele accu schoon gemaakt dus we hopen dat het nu beter is. Het was een dag met veel buien en wind vooral tegen.
Vanochtend vanuit Niederolm  hadden we de Garmin maar op Nierstein gezet met de optie “weinig klimmen”. De fietsdag begon dus met een fikse klim maar daarna viel het allemaal reuze mee.  Vanuit Nierstein hebben we de route van Reitsma min of meer gevolgd maar ook gefietst zoals ons het mooiste leek. We moesten ook een beetje improviseren omdat het fietspad langs de Rijn op een bepaalde plek wegens werkzaamheden was afgesloten. Maar door de wijndruivenvelden fietsen was zeker zo leuk.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Bij Worms hebben we voor Aafke nog een gel zadeldekje gekocht dus hopen dat we de komende dagen minder Sudocrem nodig hebben. Bij Mannheim was het allemaal erg druk en onoverzichtelijk dus daar maar geen enkele moeite gedaan welke route dan ook te volgen. We hebben de Garmin op Altrip gezet en dan de instructies maar zoveel mogelijk volgen. Eenmaal met het pontje de Rijn over zijn we richting Speyer gefietst. Net voor Otterstadt hebben we aan de Rijn gegeten en zijn we ondertussen hotel-opties gaan uitzoeken op de mobiel. Hoewel we aanvankelijk tot Speyer wilden fietsen, kwamen we qua hotel 7 km. eerder beter uit dus slapen we nu in Hotel Linde in Otterstadt. Kamer 26 blijkt in een appartementencomplex 5 huizen verderop. De man van het hotel was wat kortaf en we mochten de fietsen buiten aan een boom binden en morgen de sleutels in de brievenbus gooien. Maar ach; die man zien we toch niet weer, dus de fietsen staan deze nacht mooi binnen in de kamer. Vanuit bed kunnen we ze goed in het oog houden.
In de buurt van Mannheim stond er trouwens ineens een bloemetje op de dijk dat we alleen van de bergen in Oostenrijk kennen. Toch apart. 

(Niederolm – Nierstein – Oppenheim – Guntersblum – Alsheim – Mettenheim – Osthofen – Worms – Neckarstadt/West – Mannheim – Altrip – Otterstadt *overnachting Hotel Linde)

 

Dag 7 (19 augustus): Otterstadt – Hausen   35,7 km / 93 hm plus 83,6 km / 1124 hm

De link van dag 7 toont het tweede deel van deze etappe  naar Tirol. Het eerste deel was deze van 35,6 km op Strava: http://app.strava.com/activities/182452032 en daartussen (bij de Rijnbrug bij Germersheim) was de mobiel weer even uit en vond ‘ie geen GPS signaal. Raar maar gelukkig pakte ‘ie ‘m daarna weer op. Dat maakt 119.2 op Strava en volgens de fietscomputer iets van 122 of 123 km. We missen dus zo’n 3 km op Strava.

Deze ochtend zijn we op tijd uit Otterstadt vertrokken. Net voor Speyer hebben we ontbeten. Daarna zijn we even door Speyer gefietst en toen hebben we de Garmin op een bestemming aan de andere kant van de Rijn gezet. We kwamen langs een mooi Techniekmuseum met vliegtuigen en zelfs een onderzeeboot die we ooit nog maar eens moeten bekijken maar fietsten door. Helaas kwamen we toen voor een pont te staan die er niet was. Ook aan de overkant van de Rijn stonden fietsers raar te kijken. Dan de route maar aangepast. Nog een tijd langs de Rijn zuidwaarts gefietst en goed 20 km verder bij Germersheim konden we er met de brug over. Op de aanloop naar de brug werden we ingehaald door een schreeuwende Duitser op die bijna van verbazing van zijn racefiets viel toen Hank  ‘m zei dat hij ook een bel op z’n fiets kon doen. Een bel? Op de racefiets? Hoe bedenkt je het?

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Over de brug  hebben we de draad weer opgepakt en op de Garmin richting Bruchsal, daarna Pforzheim en toen langs de Würm en dus door het Würmdal richting Merklingen. Ondertussen werd het al geregeld klimmen en afdalen dus zijn we ook onze fietshelmen maar eens op gaan zetten. Het was wat bewolkt en veel zon. Droog en steeds wind tegen. We hebben afwisselend in de trui en het T-shirt gefietst. Helaas is Hank’s SuperNatural hoodie die hij achterop had gedaan ergens onder de spanband weg geraakt dus thuis moeten we maar weer eens op Zalando zien. Daar hadden we hem gekocht en het was een heerlijk shirt. Hij staat voor het laatst op een foto waar we een bakje Milchreis leeg lepelen. Als we na dit verlies de regenjas achterop deden, dan bonden we ‘m ook maar even vast met het uiteinde van de spanband. Zo leer je al doende. Toch jammer….

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Het Würmtal was mooi en we zagen er nog een vosje. Het heuvellandschap was ook mooi en de klimmetjes waren nog vriendelijk met een paar kuitenbijtertjes. We wilden eigenlijk bij Mühlhausen eten en dan nog 6 of 7 km. door naar Merklingen om te overnachten maar je kon in Mühlhausen niet eten. Toen we halverwege – bij Hausen denk we – een Gaststätte Deutsche Kaiser zagen en we daar niet te duur terecht konden, hebben we dat maar gedaan. De fietsen konden in de garage. Een zak Adventure Food pasta Bolognese (van Bever) konden we in een keukentje klaarmaken en opeten dus we hoefden niet eens de eigen brander en etensgerei te gebruiken. We hebben Reitsma’s Route naar Rome nu verlaten (die we zo half/half volgden) en gaan het nu even op de kaart doen om bij een fietsroute te komen die zowel op de kaart als op de Garmin staat. Maar het briefje met plaatsnamen op de stuurtas blijft een goede hulp.

(Otterstadt – Speyer –  Germersheim – Graben – Karlsdorf – Bruchsal – Heidelsheim – Gondelsheim – Diedelsheim – Neulingen – Pforzheim – Mühlhausen – Hausen *overnachting Gasthof Deutsche Kaiser)

 

Dag 8 (20 augustus): Hausen – Westerheim 101,9 km / 1386 hm

Het zwaarste op het eind. We zaten tegen 8 uur op de fiets en na een opwarmrondje van 2.4 km hadden we de goede koers te pakken. In Merklingen hebben we ontbeten bij een bakkerij waar ze erg autistisch deden over onze fietsen die ’s ochtends vroeg op hun terras stonden. Daarna hebben we via tussenpunten op de Garmin vrij makkelijk de weg naar Kirchheim unter Teck gevonden. Daar hebben we bedacht hoe verder want de thuis gedownloade en op de Garmin gezette routes werkten voor geen meter. Volgende keer toch anders doen.
Bij Kirchheim unter Teck hebben we dus maar passerende fietsers gevraagd en het advies gekregen via het Lenningertal te gaan. Een mannetje van hen fietste voor ons uit en hoewel we inmiddels met de Garmin al netjes op Lenningen navigeerden, stond hij een tijd lang bij elke splitsing op ons te wachten en te vertellen waarheen we moesten. Met de privégids langs Kirchheim zeg maar. 
Onderweg zijn we trouwens ook nog onze autoroute overgestoken vlakbij Kreuz Stuttgart en we hebben bij een fietsenzaak in Denkendorf nog even de bandenspanning gecontroleerd en er weer iets bij in gedaan. Hij maakte mooie fietsjes dus als we weer met Mark langs Denkendorf rijden, maar ff kijken.
In het Lenningerdal zat er na ruim 80 km fietsen een hele beste klim in (Gutenberg) en we voelden al dat de benen niet meer op hun best waren. We probeerden twee adressen voor overnachting maar dat werd ‘m niet dus dan zit er niks anders op dan doorgaan. De klim was zoiets als Steinach – Nösslach maar dan zonder de allersteilste stukken. Toch ff bikkelen. We werden ingehaald door iemand op een mountainbike die ons de spreuk “In der Höhe liegt die Kraft” mee gaf. Eenmaal boven was het wat lichter klimmen en dalen door een mooi landschap. Trouwens had Hank nog voor de klim dus ergens in Ober- of Unter-Lenningen nog een Milchreis gehaald bij een Penny Markt en daar zeiden ze “Grüss Gott” tegen hem dus hadden we ineens het idee dat de Alpen dichterbij kwamen.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Het gasthof in een ander plekje had geen plek dus toen proberen in Westerheim of anders nog maar verder in Aichlingen. Op weg naar Westerheim had Garmin eerst een prachtige route een soort alm af naar beneden, maar daarna had ie een bospad in gedachten waar je zonder bergschoenen niet zou willen wandelen. Achteraf kunnen we erom lachen maar op het moment waren we niet echt blij. Fietsen waar het ging en lopen waar het moest, gingen we omhoog tot we eindelijk weer uit het bos en bij normaal wegdek kwamen. Daar maar gegoogeld op de naam die ze ons in het vorige plekje al mee hadden gegeven en dit adres gebeld. Er was een kamer vrij dus meteen maar bevestigen. Het was iets duurder dan we normaal zoeken maar de overnachtingsmogelijkheden zijn hier dun gezaaid en we waren er wel klaar mee voor deze dag. Het werd ook al wat later. Bij het hotel hebben we meteen gegeten. Ree die hier vlakbij geschoten is met daarbij een soort pasta. Heel veel pasta maar het ging allemaal op. Daarna gingen we naar de kamer. Tijd om goed te rusten en te herstellen. Mobiel internet werkte er niet dus we hebben voor 2 euro een uur wifi gekocht.. Aafke had op haar mobiel een paar fotootjes klaar staan voor Facebook maar we kunnen niet van toestel wisselen op de logincode.

(Hausen – Malmsheim – Renningen – Magstadt – Vaihingen – Plieningen – Scharnhausen – Wendlingen am Neckar – Kirchheim unter Teck – Owen – Lenningen – Schopfloch – Westerheim *overnachting Gasthof Rössle)

 

Dag 9 (21 augustus):  Westerheim – Memmingen 100.7 km / 365 hm

Etappe 9 ging van Westerheim tot net voorbij Memmingen. Daarmee hebben we inmiddels totaal zo’n 945 km. gefietst. Vanochtend eerst prima ontbeten bij Rössle in Westerheim. Er waren andere mensen die wat in de buurt fietsten en mensen die naar Stuttgart aan het wandelen waren. Toen ging het lekker vlot in de afdaling door een mooi landschap. Beneden waren we even de weg wat kwijt maar twee mountainbikers namen ons mooi een stuk op sleeptouw via fraaie binnendoorweggetjes tot we weer op koers lagen. Daarna vonden we makkelijk onze weg, steeds omlaag (rond de 50 kmh maar even in de remmen geknepen) tot de Radweg naar Ulm. Die was niet echt pittoresk maar wel praktisch. In Ulm was het even zoeken maar weer werden we op sleeptouw genomen. Een jongen op de racefiets reed ons tot de Donau. Die hoefden we alleen maar te volgen tot waar de Iller er in uitmondt. Op dat punt konden we alleen nog maar linksaf de Iller (Wander)Radweg op.
Onderweg was ons al een paar keer verteld hoe mooi deze Radweg was. En dat was ‘ie ook….. voor een paar kilometer. Maar ruim 55 km. omsloten door het groen over een grindpad? Zonder dorpjes, zonder weidse uitzichten?

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Het schiet prima op naar onze bestemming zonder hoeven navigeren en klimmetjes dus in praktische zin waren we er echt heel blij mee. Maar het was, zeker in vergelijking tot andere dagen, een beetje saai. Hoogtepunten waren de eerste stuwen, maar ook die begonnen te wennen, twee keer een stuk asfalt en dat je soms een brug over mocht om dezelfde saaiheid eens aan de andere kant te zien :-p

En we zagen een ree op het pad voor ons (foto Powershot) en een apart soort futen (idem) en Aafke zag een eekhoorn. Het was wat lastig de snelheid er in te houden. De benen zijn ook wat vermoeid maar het gaat ook stiekem steeds omhoog, over een pad met steentje en split, en met lichte tegenwind. Het was wel mooi droog en zonnig.. Jammer was dat je nergens door leuke plekjes kwam. Die lagen allemaal een eindje naast de route. Dus kon ook Hank, die wat last van z’n knie had, nergens een pakje Voltaren halen. Na 100 km zagen we toevallig de Gaststätte Zum Steirer Brückenwirt dus besloten we eerst maar eens eten en dan over de nacht gaan nadenken. Maar ze hadden hier ook kamers en voor een vriendelijke prijs dus waarom dan doorfietsen en net als gister laat om komen? Het was mooi voor vandaag.  De Alpen zijn in zicht!

(Westerheim – Laichingen – Berghülen – Asch – Wippingen – Blaustein – Ulm – Iller Radweg ging niet door dorpjes – Memmingen/Ferthofen *overnachting Zum Steirer Bruckenwirt)

 

Dag 10 (22 augustus): Memmingen – Heiterwang  99,4 km / 1432 hm

Deze dag weer 100 km. Onderweg dik over de 1000 in totaal en inmiddels al een eindje Tirol in.
Net voorbij Memmingen hebben we bij Gasthof Zum Steirer Brückenwirt ontbeten en daarna zijn we op de fiets gestapt. We gingen weer de Iller Radweg op. Die was over nacht flink veranderd want tegenover de ‘saaiheid’ van gister was het nu klimmen en dalen door het landschap naast de Iller. Dat was mooi maar ook een stuk pittiger. De koeien hadden al echt een bel om dus het was wel duidelijk te merken dat we de Alpen naderden. Je zag ze ook al liggen.
In Kempten hebben we bij een pleintje langs de Iller even een broodje gegeten en een fietser gevraagd hoe hij verder zou fietsen richting Nesselwang. Hij kwam met enthousiaste uitleg over een paadje hier en een paadje daar en nog weer andere opties. We hebben de hoofdlijn onthouden die voor een belangrijk deel vanaf Durach over of naast de Bundesstrasse ging. En dat fietste best lekker dus hebben we gewoon die hele B 309 afgefietst en toen zaten we zomaar ineens in Tirol. Daar zijn we bij de Lech de Via Claudia gaan volgen die perfect stond aangegeven en er tot in Reutte ook goed bij lag. Daarna werd ie qua bestrating wat minder met ook een paar lastige klimmetjes.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We hebben allebei inmiddels wat last van een knie. Aafke de linker en Hank de rechter dus dat hebben we keurig verdeeld. Daarom hadden we deze ochtend al bij een apotheek twee versies Voltaren gehaald: één om door te slikken en de ander om op de knie te smeren. Dat wilde Hank gister ook al doen maar toen kwamen we niet door plaatsjes laat staan langs een apotheek . Maar nu hielp het wel al was vooral Aafke blij dat we Heiterwang bereikten en meteen voor een zeer vriendelijke prijs een werkelijk prachtig, echt Tirol’s appartement vonden met heel vriendelijke mensen. En wifi.
Op advies van de mensen van het appartement hebben we lekker gegeten bij de Forellenhof. We hebben nu de Fernpas voor de boeg die qua hoogte omhoog eigenlijk wel meevalt (hopen we: die ligt op 1270 meter en we zijn al op ca. 100 meter) en het vooruitzicht daarna af te zakken het Inndal in en dan maar zien hoe ver we richting Steinach komen.

(Memmingen/Ferthofen – Illerbeuren – Altusried – Krugzell – Kempten – Durach – Ried bei Sulzberg – Bodelsberg – Oberzollhaus – Rottach – Nesselwang – Pfronten – Schönbichl – Vils – Unterpingswang – Pflach – Reutte – Heiterwang *overnachting Ferienheim Tabelander)

 

Dag 11 (23 augustus): Heiterwang – Zirl  14,5 km / 244 hm >>Shuttlebus Fernpas<< en daarna 40,0 km / 427 hm

Vanochtend kregen we prima ontbijt bij de kamer bezorgd en toen op fietse. Ondanks een eerste Voltaren na het ontbijt had Aafke flink last van haar knie maar toch schoten we op de Via Claudia Augusta een stuk sneller op dan het verkeer op de Fernpass-Strasse naast ons. Zaterdag reisdag al hoorden we later dat het er elke dag enorm druk was. Onderweg naar Lermoos nog maar een extra pilletje voor Aafke en maar bedenken hoe verder. In Lermoos hebben we gegoogeld, bij de VVV gevraagd en zijn we naar reisbureau Zoller gefietst die een shuttle bus over de Fernpass hebben. Lekker dan; ze waren dicht op zaterdag. Maar gelukkig kwam er net iemand aan lopen. Die ging ff bellen en toen konden we met de bus van 13:00 mee. Dan hadden we ook wel kunnen uitslapen….

Maar goed; fijn dat het kon. Was het niet om Aafke’s knie waarin de Voltaren z’n werk begon te doen, dan wel vanwege de enorme drukte op de weg. Het was gekkenwerk geweest om daar tussen omhoog te gaan fietsen. Het was frisjes dus ondertussen hebben we maar eens de beenwarmers aan gedaan. Voor het eerst deze fietsreis niet in de korte wielerboek. We namen koffie met Kuchen op een terrasje. Later hebben we nog een bakje milchreis gehaald bij de Spar en deze meteen opgegeten. Toen hebben we op een bankje vliegreizen op de mobiel gegoogeld en een Transavia vlucht van Innsbruck naar Eindhoven geboekt voor eind volgende week en een prijs waarvoor je geen trein kun nemen. Dus de wachttijd werd nuttig besteed.
We zorgden dat we ruim op tijd bij Zoller waren en mooi op tijd kwam er een taxibusje met grote aanhanger. De fietsen konden er met bagage en al op. Bij Bieberwier stonden meer mensen te wachten. Omdat een gezelschap kleine kinderen bij zich had en onze chauffeur daarvoor eerst kinderstoeltjes wilde halen, ging er slechts één dame met fiets mee. Zo reden we voor 12 euro p.p. met fiets en al tot bij Nassereith Fernsteinsee. We reden met de shuttle door een file die twee kanten op stond en waar we ook werkelijk niet tussen hadden willen fietsen.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Van hier af begon dus dit deel 2 van etappe 11 en ging het weer een stuk over de Via C.A. en toen richting Obsteig. Ergens meenden we rechtdoor te moeten maar er stond  heel nadrukkelijk een bord “verboden voor alle verkeer”. Er stond dit keer geen enkele aanduiding bij dat fietsers wel door mochten en er stonden wel allemaal bordjes die linksaf omhoog wezen. Ook met fietsroutes en ook met Obsteig. Man man man. Die oersukkel die dat verbodsbord er neer gezet heeft, heeft heel wat op z’n geweten. We zijn zo ongeveer een hele berg omhoog gefietst en gelopen voor we weer omlaag konden. Zo kom je wel aan je hoogtemeters. Maar het was wel mooi en anders hadden we dat maar weer gemist.
Maar eindelijk mochten we  dus weer omlaag naar Obsteig. Daar gingen we de gewone weg weer op en vanaf hier ging het met gemiddeld 35-40 kmh zonder trappen omlaag tot Telfs. Daarna nog zo’n 12 km overwegend vlak tot Zirl en daar vonden we een voordelig onderdak met een restaurant schuin tegenover waar lekker hebben gegeten. We zitten vlak voor Innsbrück en hebben Christa al gebeld dat we er aan komen. Maandag kunnen we er terecht. Ons streefgemiddelde van 100 km/dag staat trouwens nog.  We staan na dag 11 op 1100 km. plus of min een of twee.

(Heiterwang – Bichlbach – Lermoos >shuttlebus< Fernsteinsee – Nassereith – Obsteig –  Obermieming – Telfs – Zirl * overnachting Zimmer aan de Schwabstrasse Zirl)
Dag 12 (24 augustus): Zirl – Steinach 41,3 km / 1271 hm

Laatste stukje tot Steinach. Doel bereikt in ca. 1140 km 🙂
Vanochtend regende het in Zirl. Volgens de weer-app op de mobiel zou het om 8 uur droog worden dus daar hebben we maar op gepland. Bij de kamers was een keukentje dus kreeg Aafke thee op bed gebracht. Daarna hebben we samen in het keukentje ontbeten met de broodjes die we gister ergens in het Inntal gehaald hadden en namen we nog een kopje thee. Ergens tussen 8 en half 9 zijn we op de fiets gestapt – zoals afgesproken was het droog- en we waren al vlot in Innsbrück. We hebben toen niet de kortste weg naar Patsch genomen maar gingen natuurlijk eerst even door de Altstadt. Toen mochten we klimmen en nog meer klimmen via Igls en Patsch en daarna wat klimmen en dalen over de oude Römerstrasse. In St.Peter hebben we bij Sonja wat gedronken met een Speckplatte en via Whatsapp de groeten over en weer naar Eleni en haar vader gedaan. Sonja is de Peettante van Anke’s goede vriendin en we eten er ’s winters vaak een prima schnitzel.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Toen ging het verder via Matrei naar Steinach. Hier bereikten we op dag 12 onze eindbestemming in ca. 1140 km. en 8593 hoogtemeters. Eerst zijn we bij Christa gaan kijken en het appartement bleek al beschikbaar. Da’s mooi en de het was de grote dus we hadden ook de beschikking over een ligbad 🙂
Na het badderen hebben we even een coupe Heisse Liebe (ijs met warme frambozen) gehaald op het terras bij Hansi. Het was zonnig met een fris windje. Daarna zijn we even naar de lift gefietst en toen weer naar onze vakantiewoning. Het was ineens makkelijk en licht fietsen zo zonder tassen. Ook wel raar. Franz kwam net nog even langs. ’s Avonds hebben we lekker gegeten bij Platzl. De fietsreis naar Steinach is volbracht. Nu nog een paar mooie dagen in de bergen en natuurlijk nog even voor het idee Italië fietsend bereiken.

(Zirl – Innsbrück – Vill – Igls – Patch – Ellbögen – Pfons – Matrei – Steinach *overnachting bij Christa Seehauser, Nösslacherstrasse 2)

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Maandag 25 augustus: 

Vandaag zijn we met de fiets naar de lift gegaan en met de fiets aan de lift omhoog naar het middelstation. We zijn toen naar het oude Bergeralm gelopen voor een lekker bord Kaiserschmarrn. We ontdekten dat achter het oude Bergeralm ook nog een vijver met forellen is. 

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Toen zijn we omlaag naar Nösslach gefietst. Eerst hebben we even bij Paul en Gaby gekeken. Daarna langs Franz maar die was er niet. We reden via Vinaders en Gries terug. Nog even koffie bij Karl Heinz en Paulette in St. Jodok en toen terug naar Steinach. Heerlijke dag. Toch nog zo’n 23 km. op de fiets gedaan maar zo’n beetje alles omlaag. Deze kilometers hadden we niet op Strava vastgelegd. In St. Jodok was trouwens net een begrafenis. Apart gezicht zo’n stoet die aan een processie deed denken met iemand die allemaal stichtelijke teksten door een luidspreker riep. We mochten van de verkeersregelaar doorfietsen omdat we 20 meter verderop bij Fleckinger moesten zijn en de rouwstoet verderop was. Bij Karl Heinz en Paulette hebben we nog even hun elektrische mountainbike geprobeerd. Dat ging wel lekker maar toch zijn we best een beetje trots dat we zelf op eigen kracht Steinach hebben gehaald.

 

Dinsdag 26 augustus:

Op de fiets, maar dan op één fietstas na zonder bepakking, van Steinach naar  Bolzano. Het was een prachtige dag Italië in. Eerst even klimmen naar de Brenner. Kopje koffie in het outletcentre, Hank kocht nog een lekkere hoodie bij Chiemsee,  en toen door. Via Sterzing/ Vipeteno en dan verder tot Bressanone / Brixen. Daar genoten we van een Eiskaffee op een terras in deze mooie binnenstad. Inmiddels hadden we 67 km. gedaan maar we besloten om toch door te fietsen tot Bozen / Bolzano. Achteraf waren we hier erg blij om want het was een prachtige route en makkelijk te fietsen.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

In Bolzano gingen we meteen door naar het station. We konden precies de trein naar de Brenner halen na 113 kilometer op de fiets. Op de Brenner zijn we overgestapt op de trein naar Steinach. En om in Italiaanse stijl te blijven, hebben we maar eens gegeten bij de pizzeria. Italië is niet zo ver. Je kunt het op de fiets doen vanuit Wanneperveen! En prachtige fietspaden, deels op een tracé van een oude spoorlijn en heel mooi langs de Eissack / Isarco. ’s Avonds hebben we Christa mee uit eten genomen bij Humlerhof in Nösslach. Na afloop hebben we bij Christa ijs gegeten en een bakje koffie gedronken.

 

Woensdag 27 augustus:

Dit was onze luie dag. We wilden eigenlijk wel wat doen, want zo zijn we nu eenmaal, maar eigenlijk hadden we ook geen puf. Dus ’s ochtends hebben we maar een klein rondje door Steinach gewandeld.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We hebben zowaar een middagdutje gedaan en in de namiddag hebben we nog een rondje gelopen bovenlangs de Autobahn en langs Schützenwirt terug.

 

Donderdag 28 augustus:

We hadden aanvankelijk het idee om deze dag naar Sterzing te gaan zodat we met mooi weer de Rosskopf op konden en met minder weer de stad in en naar het overdekte zwembad. Maar het was prachtig weer dus het slecht-weer-alternatief was niet nodig. Daarom we zijn naar de lift in Steinach gefietst en zonder fietsen omhoog gegaan. Toen zijn we naar de Valmeritzalm gewandeld en daar hebben we na een glas Holundersaft en een Speckbrot besloten richting de 2000 m. bergstation te lopen. Daar besloten we naar de top van de Nösslachjoch te gaan en toen zijn we de Nösslacher Mahder af gelopen tot voorbij het dalstation van de Hochsonnlift waar de berghut van onze goede vriend Franz staat. Hier hebben we een lekker koel pilsje uit de bron gepakt en samen gedeeld. We hebben Franz nog even gebeld of hij nog kwam en dat we 2 euro voor het pilsje op z’n tafel hadden gelegd. Hij kon niet meer komen en het geld moesten we weer meenemen maar dat hebben we laten liggen.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

Daarna liepen we op de gok de berg langs tot we de wandeling van de 2000 naar het middelstation kruisten en die hebben we toen omlaag gevolgd. Langs Baerenbachl en toen met de lift weer naar beneden. In totaal hebben we 11,4 kilometer gewandeld. ’s Avonds gingen we nog naar het Platzkonzert van de Musikkapelle Steinach dat deze keer in de tuin van Wildermann was. We misten (misschien vanwege de belangen van Wildermann?) de dames in Trachten en met zo’n vaatje Obstler. Vandaag hebben we ook spullen ingepakt, de fietsen in de kelder van Christa gezet en het huisje schoongemaakt.

 

Vrijdag 29 augustus:

’s Ochtends konden we met Christa mee rijden naar Innsbrück. Allebei hadden we een grote Ortlieb fietstas mee als handbagage voor het vliegtuig. Even door de Altstadt, dagkaart voor de bus gehaald en toen met de bus naar de Nordkettebahnen om omhoog te gaan. We hebben op de Hafelekar gestaan, toen hebben we weer even in de Altstadt rond gelopen en daarna gingen we met een bus naar het station. We moesten lijn F hebben naar het vliegveld, maar die maakt rondom het station een achtje. We kregen dus eerst een mooie rondrit door Innsbrück voor we weer bij het station waren om nu wel de goede kant op te gaan. Toch waren we mooi op tijd bij het vliegveld en konden we even later het vliegtuig in; een Boeing 737.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We hadden mooi zicht bij het opstijgen en mooie wolkenpartijen boven Duitsland. Helaas was er geen vluchtinformatie op de schermen zodat het gissen was welke rivieren we zagen en of we er langs hadden gefietst. We landden mooi op tijd in Eindhoven, gingen met de bus naar het station en toen met de trein naar huis. Om 20.08  waren we in Meppel waar Mark stond om ons op te halen. Heit en mem waren ook bij ons thuis dus Dukky was er ook en lekker blij.

Einde van een mooie vakantie!

TERUGBLIK

Dit was onze eerste fietsvakantie. Het was een prachtige vakantie waarin we op een enkel buitje na vreselijk mooi en goed fietsweer hebben gehad. Het is mooi om zo de hele dag buiten en actief bezig te zijn en het landschap om je heen te zien veranderen. Het was een mooie route en we hebben veel gezien.

We hebben niet geforceerd gefietst en kwamen desondanks steeds akelig in de buurt van ons vooraf geschatte gemiddelde van 100 kilometer per dag. Voor ons doel hadden we de goede fietsen uitgezocht. Geen enkel probleem gehad: zelfs geen lekke band. Wel gaan we opnieuw naar onze zadels kijken. Hoewel iedereen op tochten als deze geen zacht zadel adviseert, dachten onze billen er anders over. Aafke ging een stuk beter nadat ze in Worms een gel-zadeldekje had gehaald. De vorm van de zadels klopte wel, maar ze waren na zoveel dagen á 100 kilometer wel erg hard.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

De Ortlieb tassen deden het prima. We waren blij dat we ze in High Visibility Yellow hadden gekocht. We voelden ons er veiliger door en kregen er ook vragen over van andere fietsers. Het meenemen van een tent en slaapzakken bleek overbodig. Maar je weet het natuurlijk nooit. Als we deze tocht opnieuw zouden doen, dan zouden we dit thuis laten. Wel zouden we een tent meenemen als we echt kiezen voor meer kamperen of naar een gebied zouden gaan waar hotels en kamers dunner gezaaid zijn dan langs de Rijn en dan de Alpen in.

Het kookstelletje en de noodrantsoenen zouden we zo weer meenemen. Ook op de hotelkamer handig. We zouden op dezelfde reis geen thee, koffie en cup-of-s0upjes meer meenemen omdat we domweg geen tijd namen om onderweg koffie te zetten. We konden ook onderweg overal op terrasjes terecht. Als we een meer kampeerderige vakantie zouden plannen, dan hebben we het spul nog in huis. We kochten onderweg ook een buisje multivitamine bruistabletten om na een dag fietsen op de hotelkamer even wat anders dan water te kunnen drinken en meteen wat extra vitamientjes binnen te krijgen. Door het gestuiter in een halfleeg buisje werden ze wel steeds dunner en kwam er steeds meer poeder bij.

De kleding van Icebreaker en SuperNatural voldeed prima. Het is echt zo: elke nacht even uithangen en je kunt het dagen achtereen dragen. De regenbroeken hebben we niet gebruikt, de regenjacks wel. In een vergelijkend warenonderzoek van de wielerbroeken van STGiethoorn, vfc ERPS en Castelli wint de laatste met stip. Tip: als je een kledingstuk achterop de fiets onder een spanband drukt: knoop het dan ook nog even vast.

De Garmin Oregon 450 T is een mooi ding maar je moet er wel mee leren omgaan. Zomaar even een route downloaden, op de Garmin zetten en dan volgen, is niet zo simpel. Het verlangt blijkbaar extra handelingen. Waarom makkelijk als het moeilijk kan? Het werkte wel goed om een lijstje op de stuurtas te hebben en de Garmin steeds een paar plaatsjes vooruit te programmeren. En goed beslissen wat je precies gaat volgen: of de wegwijzers, of de Garmin, maar niet van beide een beetje. Eerst maar eens op Garmin cursus nu. De ZZing deed het prima voor de stroomvoorziening en we waren ook erg blij om de goede fietskaarten mee te hebben.

We waren ook blij dat we met de Powershot een mooie camera mee hadden die goede foto’s maakt en toch een beetje handzaam is. Een selectie foto’s staat iets verkleind op https://www.flickr.com/photos/texaafke/sets/72157646608932739/ en dat is ongeveer 1/3 van alles wat we vastgelegd hebben.

Fietsreis Wanneperveen Steinach

We denken zeker vaker fietsvakanties te doen en gaan dan vooraf iets beter nadenken over het soort vakantie (nu hadden we met Steinach duidelijk een einddoel) en door wat voor gebied we fietsen om te bepalen wat we mee nemen en thuis laten. Het was in ieder geval een prachtige vakantie en we vinden het best wel cool dat we vanuit Wanneperveen helemaal op de fiets tot in Bolzano gekomen zijn.

PS: wat we deze reis ook leerden, was dat je op een rustig fietspad tegenliggers vaak ontmoet in een bocht een tunneltje in, bij een gat in het fietspad, een grote plas of precies daar waar twee bejaarde dames met rollator en hondje wandelen. En dat er in Duitsland heel erg veel appelbomen staan, vooral aan weerszijden van Stuttgart.

Wandeling Wanneperveen

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Wandeling Wanneperveen
jul 182014
 

Vandaag een mooie route gelopen. In totaal 18 kilometer door de Wieden bij Wanneperveen.
Hier de track op Strava: http://www.strava.com/activities/167463917 of op Runkeeper: http://rnkpr.com/a6jfwl1.

Wandelroute_Wanneperveen_18km

Vanuit onze woning in de nieuwbouw begint de route met het fietspad richting Giethoorn. De brug richting Giethoorn over de recreatievaart laten we echter rechts liggen waardoor we weer op de Veneweg in Wanneperveen uit komen. Hier gaan we linksaf en kort daarna gaan we rechtsaf de Veldweg op. Aangekomen bij de hoek van één van de natuurpaden van Natuurmonumenten bij het Kiersewiede (een hek met wandelwegwijzerpaaltjes), verlaten we de Veldweg en gaan we rechts het pad op. We volgen de lange route van het Veenweidepad tot we bij de parkeerplaats zijn waar de natuurwandelingen beginnen. Kort daarvoor zijn we dit plekje gepasseerd:

wpid-20140718_075441.jpg

We lopen de parkeerplaats over en gaan dan met de loopplank het water over en met het bruggetje de sloot langs de Lozedijk. Direct over deze brug gaan we rechtsaf om het Kiersewiedepad te volgen. Het uitkijkpunt hebben we deze keer links laten liggen en we zijn doorgelopen, het pad vervolgend, over het vlonderpad, door de weiden tot de Kooiweg. Hier steken we over om het Kiersewiedepad langs de waterplas te vervolgen. De plas in de lengterichting langs gelopen, verlaten we het natuurpad bij de Middenweg. Hier lopen we langs het hek en gaan we rechtsaf de Middenweg op.

Aan het einde van de Middenweg slaan we linksaf, het fietspad langs de Nieuwedijk over. Bij de splitsing (De Kolk) houden we deze zelfde richting aan. We gaan dus niet linksaf de Veneweg op maar lopen onder de bomen op het parallelweggetje langs de Driftlakenseweg. Bij Kolderveen aangekomen gaan we linksaf. Bij de Roekebosch volgen we het fietspad dus steken we de weg over en lopen we even later, als het fietspad ophoudt, keurig links van de weg. Bij de volgende splitsing met de Gasthuisdijk gaan we rechtsaf en kort daarna linksaf het nieuwe fietspad naar Wanneperveen op.

Dit fietspad volgen we tot we bij de fietsbrug over de Haagjesgracht komen. Wij zijn direct over de brug rechtsaf het hekje door gegaan en hebben het paadje gevolgd tot we bij de Bovenboerseweg kwamen. Daarna de volkstuintjes langs lopen en rechtsaf de Weth. Vosstraat in. Even voorbij de pannakooi zijn we weer bij de start en bijna 18 kilometer onderweg geweest.

  • Deze route is gelopen vanuit de nieuwbouw van Wanneperveen. Hij is op meerdere plaatsen te starten. Hij kan verlengd worden door de Veldweg in z’n geheel uit te lopen, bij de Lozedijk rechtsaf te gaan en dan bij de parkeerplaats van Natuurmonumenten de volledige lange route aan de rechterkant van de Lozedijk te lopen. Dat kan ook als je daar start. Je kunt dan tegen het eind beslissen of je nog een zelfde stuk van het veenweidepad loopt of dan de Veldweg uit loopt tot de Lozedijk. Als je niet vanuit de Weth. Vosstraat start, kun je de route ook iets inkorten. Dan ga je niet de Bovenboerseweg op maar neem je het mooie natuurpad langs de uitkijktoren in Wanneperveen. Daarna vervolg je deze tot je bij het fietspad Wanneperveen – Giethoorn komt waar je de route weer oppikt.
  • Voor de natuurpad gedeelten adviseren we een lange broek vanwege hoge vegetatie langs het pad, en zeker bij nat weer of ochtenddauw waterbestendige schoenen.

Wijziging mailadres

 Uncategorized  Reacties uitgeschakeld voor Wijziging mailadres
feb 142014
 

Vandaag hebben we ons privé mailadres aangepast. Op het oude kwam ineens veel spam  en pishingmail binnen. We hebben wel een vermoeden hoe dat zo gekomen is, maar eerst even voor degenen die ons nospam@ mailadres kenden: achter het nospam is nu een 1 gekomen. En als het nodig is, maken we daar weer een 2 van, enzovoorts.

no-spam-2x

We hebben in de laatste ca. anderhalve maand twee keer een mail gekregen die aan veel mensen geadresseerd was via het “Aan-vak”. Dit soort mails horen in het “Bcc-vak” geadresseerd te zijn. Ten eerste is het niet sjiek als je ongevraagd mailadressen van anderen breed verspreidt. Ten tweede zijn er bij zoveel geadresseerden altijd wel mensen die spyware op hun computer of laptop hebben. Dat zijn kleine programmaatjes die via surfen op internet ongemerkt op de computer terecht komen en stiekem informatie van de gebruiker doorsturen naar bepaalde sites. Zulke spyware kan bijvoorbeeld wachtwoorden herkennen bij het intypen maar ook mailadressen herkennen en deze doorsturen naar de verspreiders van spam, virussen en pishingmails.

Zelf zijn wij erg zuinig op onze mailadressen. Het vermoeden is dat ons vorige mailadres langs deze weg bij de verspreiders van deze rotzooi terecht is gekomen. Natuurlijk vangt ons spamfilter altijd veel af, maar de verspreiders van spam worden ook steeds slimmer waardoor er toch mails doorheen glippen. Daarnaast is het een vervelend idee dat mensen je zulke troep toesturen en zijn er mails bij die echt zwaar misleidend zijn. Soms staan ook wij, standaard wantrouwend bij vreemde mail, te twijfelen of iets goed of fout is. Bij deze twijfel klikken we overigens standaard op de delete knop. Liever iets missen dan een boel problemen.

Wat kun je zelf doen om al dit soort risico’s te beperken:

  • Adresseer mail aan meerder ontvangers altijd via het Bcc (Blind Carbon Copy) vak. Dit vak kun je in de opties zichtbaar maken. Hierdoor worden alle andere mailadressen onzichtbaar voor de ontvanger en dus ook voor spyware.
  • Wanneer je zo’n mail aan velen krijgt die in het Aan-vak geadresseerd is, spreek de afzender hier dan op aan. Link gerust naar deze blog.
  • Voorzie je computer van een goede virusscanner met spamfilters. Wij gebruiken zelf Kaspersky maar er schijnen ook heel goede gratis programma’s te zijn.
  • Scan regelmatig je computer op Spyware. Dat kan bijvoorbeeld met een gratis te downloaden programma als SpyBot search and destroy. Mensen die dit voor een eerste keer doen, zullen schrikken van de hoeveelheid malware op hun computer. SpyBot kan dit met één druk op de knop herstellen. Een ander programma is Lavasoft AdAware en zo zijn er meer.
  • Plaats nooit zomaar je mailadres op sites. Er zijn ook programmaatjes die het hele internet afstruinen op mailadressen om deze dan vervolgens in een database op te slaan en te gaan spammen. Probeer het op te lossen door bijvoorbeeld het mailadres te vermelden als naam apestaartje domein punt nl. Of plaats een script in de site (link voor WordPress) waarin het mailadres in de paginacode versleuteld wordt maar wel leesbaar en als klikbare link in beeld komt. Wij hebben zelf ook niet voor niets een algemeen, makkelijk aanpasbaar (net gedaan) mailadres voor algemeen gebruik en zijn extra zuinig op onze mooie, unieke mailadressen.
  • Wees wantrouwend bij het verwerken van nieuwe mail. Internetcriminelen worden steeds slimmer. Lang niet alle pishingmails hebben lachwekkende teksten vol taalfouten. Er zijn echt geen onbekende oma’s in een ver buitenland die je spontaan vijf miljoen dollar nalaten. Maar voorbeelden die je aan het twijfelen kunnen brengen, zijn bijvoorbeeld een track en trace code van een postzending aan jou….? Mensen zijn van nature nieuwsgierig. Dit bedwingen, helpt!
  • Wij kregen laatst een zeer geloofwaardige mail van de RABO bank. Maar we zijn bij de ING. Denk na. Het CJIB mailt ook niet.
  • “Warning! If you get a mail with a link to see the newest picture of Justin Bieber; don’t click! It’s the newest picture of Justin Bieber!”
  • En de bank: die mailt je nooit. Hang op, klik weg, bel uw bank!

spam

We hopen dat deze blog mensen helpt om weer per mail in contact te komen als het oude nospam@ mailadres niet meer werkt, en om mensen wat extra bewust te maken hoe we met z’n allen het mailverkeer wat veiliger kunnen maken en die vervelende spammerds wat lastiger.